Sejarah paksi perundangan negara

Oleh ZAINUL RIJAL ABU BAKAR

Ramai yang tidak menyedari sejarah merupakan elemen penting bagi membina tamadun sesuatu bangsa. Para pemikir juga sering mengatakan bahawa sejarah pasti akan berulang. Oleh yang demikian pengkajian sesuatu pengkisahan sejarah perlu diberi penekanan bagi membolehkan sesuatu bangsa maju ke hadapan.

Menoleh ke belakang menelaah sejarah akan membawa seseorang itu maju ke hadapan. Begitulah juga keadaannya dalam bidang perundangan. Kedudukan undang-undang sebenarnya tidak boleh lari dari aspek sejarah. Sejarah itu sendiri yang melakar perundangan masa kini.

Bagi memahami perundangan masa kini kita perlu menelusuri sejarah negara. Ini disebabkan undang-undang itu sendiri bukan tiba-tiba muncul dari dalam lompang atau vakum. Tetapi mempunyai sebabnya yang tersendiri kenapa ia digubal.

Umpamanya, Perlembagaan Persekutuan yang merupakan undang-undang tertinggi negara yang mendasari setiap tindakan dalam negara juga mempunyai sejarahnya sendiri. Perlembagaan Persekutuan bukan tiba-tiba muncul pada saat negara mencapai kemerdekaan pada 31 Ogos 1957. Perlembagaan Persekutuan hanya meneruskan kemahuan anak watan dan merupakan kesinambungan susun atur masyarakat telah berlaku sebelum Perlembagaan digubal.

Bukanlah sifat Perlembagaan itu mengenepikan apa yang telah diaturkan dan membuat aturan yang baru selepas kemerdekaan negara. Oleh itu dalam memahami setiap peruntukan perlembagaan, seseorang mesti juga mengkaji sejarah Perlembagaan dan perundangan negara. Paduan akan diperolehi dengan betul jika kita mengkaji sejarah Perlembagaan itu sendiri.

Contohnya, ramai yang ketika ini mula mempertikaikan keistimewaan agama Islam dalam Perlembagaan. Golongan ini mengatakan bahawa semua agama adalah sama dan perlu dilayan sama rata oleh pihak kerajaan. Golongan ini juga sering mempertikaikan kemudahan dan kelebihan yang diberikan kepada agama Islam dan menuntut agama-agama lain juga diberikan hak yang sama.

Sebagai penjelasannya, Perkara 3 Perlembagaan Persekutuan menyatakan Islam adalah agama bagi Persekutuan tetapi agama lain boleh dianuti dan diamalkan dengan aman dan harmoni. Tidak ada nama agama lain selain Islam yang disebut dalam Perlembagaan Persekutuan. Fakta ini sahaja sudah memadai menyatakan terdapat kelebihan yang diberikan kepada agama Islam.

Namun, jika kita menelusuri sejarah, kita akan dapati bahawa memang sebenarnya Islam telah diberikan tempat yang tinggi dalam perundangan negara sejak sebelum penjajahan lagi.

Raja-Raja Melayu sebagai ketua agama bertindak sebagai pelindung kepada agama Islam. Hak asal pentadbiran sebenarnya dimiliki oleh negeri-negeri yang diketuai oleh Raja-Raja Melayu. Apabila negara mencapai kemerdekaan baginda Raja-Raja Melayu menyerahkan sebahagian kuasanya kepada Persekutuan.

Islam mengikut sejarah tidak hanya diamalkan dalam ritual-ritual tertentu sahaja, tetapi lebih sebagai suatu cara hidup yang lengkap dan sempurna. Orang bukan Melayu sebelum kemerdekaan pula diberi kerakyatan Tanah Melayu dengan persetujuan kedudukan istimewa Islam, Raja-Raja Melayu dan orang Melayu terpelihara.

Kita akan dapati secara tuntas sekiranya kita mengkaji sejarah bahawa kedudukan agama Islam tersebut diberi sebegitu istimewa dengan sebab yang tertentu. Oleh hal yang demikian adalah amat tidak wajar kini ada golongan sama ada orang Melayu atau bukan Melayu mempertikaikan kedudukan istimewa Islam.

Begitu juga pegangan-pegangan yang bertentangan dengan agama Islam serta berpotensi menghakis kedudukan istimewa Islam sebagai agama bagi Persekutuan juga perlulah dielakkan daripada terus diamalkan di dalam negara. Sebabnya, ia bertentangan dengan agama Persekutuan iaitu Islam.

Tamsilan yang terkini yang boleh saya berikan adalah terhadap usaha sesetengah golongan mahu mengiktiraf Deklarasi Yogjakarta yang mempromosi LGBT (lesbian, gay, biseksual dan transeksual). Saya berpandangan memberi pengiktirafan kepada golongan ini mengamalkan perbuatan yang amat ditegah oleh Islam adalah bertentangan dengan Perlembagaan Persekutuan itu sendiri. Ini kerana ia bertentangan terhadap agama negara iaitu Islam.

Pada masa yang sama terdapat undang-undang dalam Kanun Keseksaan dan Undang-undang Jenayah Syariah negeri-negeri yang menjadikan kesalahan mengamalkan aktiviti terkutuk tersebut. Islam yang dimaksudkan dalam Perkara 3 Perlembagaan Persekutuan itu pula bukan sahaja merupakan himpunan dogma-dogma atau ritual sahaja tetapi suatu cara hidup tersendiri.

Ia sebagaimana yang diputuskan oleh bekas Ketua Hakim Negara, Tun Ahmad Fairuz dalam penghakimannya dalam kes Lina Joy melawan Majlis Agama Islam Wilayah Persekutuan. Malah golongan yang menyokong LGBT ini pula merupakan golongan yang mengenepikan Perlembagaan Persekutuan yang memperuntukkan kedudukan istimewa agama Islam.

Walau pun sesetengah golongan ini mahu berselindung di bawah nama hak asasi manusia. Hak asasi tersebut sebenarnya tidak boleh bercanggah dengan prinsip utama dalam Perlembagaan. Hak asasi ini dilihat seolah-olah menghalalkan apa jua amalan mengikut naluri nafsu golongan tertentu. Mungkin hari ini mereka mahukan hak bagi golongan yang mengamalkan seks sejenis. Kemudian hari kelak berkemungkinan ada yang memperjuangkan atas nama hak asasi seseorang itu bebas melakukan seks dengan anak kandung sendiri ataupun dengan haiwan.

Ini disebabkan hak tersebut perlu dihormati dan tidak ada orang yang boleh menghalangnya.

Pendekatan sebegini adalah amat terpesong dengan prinsip utama Perlembagaan Persekutuan itu sendiri selain bertentangan dengan ajaran agama Islam. Namun golongan ini tidak harus dizalimi tetapi didekati supaya mereka diberi peluang untuk balik ke pangkal jalan. Mendekati golongan ini bukanlah dengan memperjuangkan agar mereka dapat terus mengamalkan amalan hina tersebut tetapi supaya mereka meninggalkannya.

Berbalik kepada kepentingan sejarah, memang tidak dapat dinafikan masyarakat awam dewasa ini sudah mula tidak menoleh kepada sejarah bagi membuat justifikasi mereka. Malah ramai yang tidak mengenali tokoh-tokoh penting negara berbanding dengan populariti golongan hiburan.

Sejarah pula hanya dipelajari di sekolah-sekolah sahaja. Itupun dibawakan secara mendatar tanpa pengkajian secara kritikal. Ia juga kadang-kadang dianggap sebagai matapelajaran yang tidak penting dalam arus sains dan teknologi sekarang. Paksi sesebuah negara sebenarnya tertegak melalui sejarahnya. Sejarah perundangan pula amat penting bagi mengetahui falsafah perundangan itu sendiri.

Sebagai seorang pengamal undang-undang saya sentiasa mengkaji sejarah bagi memahami lebih mendalam kedudukan sesuatu undang-undang. Seorang peguam yang baik dapat membezakan falsafah undang-undang dan realiti tuntutan masyarakat terkini bagi mengukuhkan tamadun dan jati diri negara.

Apalah gunanya suatu undang-undang diimport dari luar yang sangat tidak bertepatan dengan nilai dan budaya tempatan seperti golongan LGBT yang dibuat di atas. Mengapa perlu menolak jati diri dan mengamalkan budaya asing yang tidak sesuai di negara kita?

AUKU : Mahkamah Benarkan Rayuan Mahasiswa

Mahkamah Rayuan hari ini memutuskan bahawa Seksyen 15(5) Akta Universiti dan Kolej Universiti yang membenarkan universiti mengambil tindakan disiplin terhadap pelajarnya adalah tidak sah dan mencabul kebebasan bersuara.

Dalam keputusan penanda itu, dua hakim menyanggah keputusan Mahkamah Tinggi Kuala Lumpur yang mengisytiharkan AUKU sebagai sah di sisi perlembagaan dalam menguatkuasakan sekatan tertentu.

Keputusan majoriti ini diperoleh apabila Hakim Datuk Mohd Hishamudin Mohd Yunus dan Datuk Linton Albert membenarkan rayuan empat bekas mahasiswa Universiti Kebangsaan Malaysia (UKM).

Seorang lagi hakim Datuk Wira Low Hop Bing yang mengetuai panel itu, bagaimanapun berbeza pendapat.

Mahkamah Tinggi pada 28 September menolak saman pemula yang dikemukakan empat pelajar jurusan sains politik UKM bagi mencabar tindakan tatatertib terhadap mereka yang didakwa terlibat dalam kempen pilihan raya kecil Hulu Selangor pada April tahun lalu. Keputusan dibuat oleh Hakim Bahagian Rayuan dan Kuasa-Kuasa Khas Datuk Aziah Ali.

 

Pelajar-pelajar terbabit, semuanya bekas ahli Majlis Tertinggi Kelab Sains Politik UKM, ialah Hilman Idham (presiden), Ismail Aminuddhin (naib presiden), Azlin Shafina Adzha (setiausaha agung), Wong King Chaì (exco).

Mahkamah dengan itu mengetepikan keputusan Mahkamah Tinggi Kuala Lumpur pada 28 September 2010 yang memutuskan seksyen berkenaan tidak melanggar Perlembagaan selepas menolak saman pemula mereka.

Pakar perlembagaan Prof Dr Abdul Aziz Bari (kanan) berkata, komen hakim Hishammudin Yunus, termasuk yang dilampirkan bersama keputusan, menyediakan "hari hebat untuk demokrasi dan faham perlembagaan.

Aziz yang juga pensyarah undang-undang di Universiti Islam Antarabangsa (UIA) bagaimanapun memberi amaran bahawa kegembiraan itu mungkin tidak lama.

"Fakta yang masih kekal, keputusan yang baik ini mungkin akan diterbalikkan oleh Mahkamah Persekutuan, mahkamah tertinggi di negara ini," jelasnya.

Mahkamah Rayuan hari ini memutuskan bahawa Seksyen 15(5) AUKU yang membenarkan universiti mengambil tindakan disiplin terhadap pelajarnya adalah tidak sah dan mencabul kebebasan bersuara.

Dalam keputusan penanda itu, dua hakim menyanggah keputusan Mahkamah Tinggi Kuala Lumpur yang mengisytiharkan AUKU sebagai sah di sisi perlembagaan dalam menguatkuasakan sekatan tertentu.

Keputusan Mahkamah Rayuan bahawa Seksyen 15(5) Akta Universiti dan Kolej Universiti (AUKU) tidak sah mengikut perlembagaan kini mendorong mahasiswa untuk berusaha membebaskan diri daripada "penjara AUKU".

Gabungan Mahasiwa Islam Semenanjung (GAMIS) berpendapat, keputusan itu menunjukkan kebebasan itu kini semakin menyerlah.

"Sememangnya AUKU tidak menyokong semangat perlembangaan persekutuan dan bercanggah dengan hak asasi manusia untuk bersuara, berhimpun dan menyertai kumpulan bebas," kata presidennya Ahmad Syazwan Muhammad Hassan.

Dakwanya, walaupun AUKU berjaya menyekat mahasiswa berfikir dan terlibat dalam politik, mutakhir ini kumpulan itu tidak lagi takut berdepannya.

Ini dibuktikan dalam tindakan empat mahasiswa Universiti kebangsaan Malaysia (UKM) yang mencabarkanya di mahkamah yang menjadi sejarah baru dunia kampus.

Sehubungan itu, GAMIS berharap kerajaan menimbang supaya AUKU digantikan dengan akta baru yang "mempunyai roh dan semangat perlembagaan" dan menyunjung prinsip kebebasan bersuara dan berfikir mahasiswa.

"Jika ISA dihapuskan kerana desakan ramai dan tekanan awam,  maka AUKU juga sama. Sifat zalim dan menyekat AUKU adalah serupa dan senada dengan apa yang ada dalam ISA," katanya.

PKPIM: Ambil pengajaran

Mahkamah Rayuan hari ini memutuskan bahawa Seksyen 15(5) akta itu sebagai tidak sah dan mencabul kebebasan bersuara.

Mahkamah Tinggi pada 28 September menolak saman pemula yang dikemukakan empat pelajar Universiti Kebangsaan Malaysia (UKM) bagi mencabar tindakan tatatertib terhadap mereka yang didakwa terlibat dalam kempen pilihan raya kecil pada April tahun lalu.

Sementara itu, presiden Persatuan Kebangsaan Pelajar Islam Malaysia (PKPIM) Ahmad Fahmi Mohd Samsudin menggesa universiti "mengambil pengajaran" ekoran keputusan mahkamah hari ini.

"(Universiti) perlu memberi kebebasan pelajar dan tenaga akademik untuk memberikan pendapat. Univerisiti perlu ambil pengajaran (ini)," katanya.

"AUKU sudah tidak relevan. Jika ISA mudah untuk perdana menteri mansuhkan, apatah lagi AUKU."

Ahmad Fahmi juga berharap keputusan mahkamah hari ini diterima dengan lapang dada oleh pelbagai pihak dan tidak dipanjangkan ke peringkat yang lebih tinggi.

"Saya minta UKM membuat dan tumpu kerja lain. Kita tidak mahu perkara ini dipanjangkan. Kalau boleh selesaikan diluar mahkamah," katanya.

Seksyen 15(5) memperuntukan bahawa pelajar atau pertubuhan pelajar tidak boleh menyatakan apa-apa jua sokongan/simpati atau bangkangan terhadap mana-mana parti politik, pertubuhan/badan atau kumpulan dalam dan luar negara.

Muslim paling sesuai jadi peguam syarie

Pengamal undang-undang Islam perlu ilmu mendalam untuk rujukan sumber hukum

KENYATAAN Menteri di Jabatan Perdana Menteri, Datuk Seri Jamil Khir Baharom bahawa peguam syarie di Mahkamah Syariah mestilah terdiri daripada mereka yang beragama Islam hendaklah dilihat dari sudut positif. Syarat itu sudah pun termaktub di dalam Kaedah-Kaedah Peguam Syarie yang sudah diluluskan.

Umpamanya, Kaedah-Kaedah Peguam Syarie (Wilayah-Wilayah Persekutuan) mensyaratkan Islam sebagai kriteria yang perlu dipenuhi sebelum layak dilantik sebagai Peguam Syarie di Wilayah-Wilayah Persekutuan.

Di Selangor pula, Kaedah-Kaedah Peguam Syarie (Negeri Selangor) 2008 memasukkan syarat Islam ini. Oleh itu, sejak 2008, tiada Peguam Syarie bukan Islam diterima masuk sebagai Peguam Syarie di Selangor.

Mengikut hukum asal, seorang peguam bukan Islam tidak dihalang menjadi peguam syarie di Mahkamah Syariah. Selagi seseorang itu boleh bertindak bagi anak guamnya berdasarkan kepada nisbah atau gantian, maka seseorang bukan Islam itu harus menjadi peguam syarie di mahkamah syariah.

Namun undang-undang di kebanyakan negeri di Malaysia pula menetapkan bahawa seorang peguam syarie itu hendaklah menganut agama Islam di samping beberapa syarat lain seperti berkaitan dengan kelayakan, kebersihan daripada pertuduhan jenayah dan banyak lagi.

Pelantikan seseorang peguam syarie oleh anak guamnya di mahkamah sebenarnya adalah berdasarkan konsep al wakalah bil khusumah atau perwakilan di dalam sesuatu pertikaian. Oleh kerana orang yang memberi wakil itu tidak berkeupayaan daripada sudut undang-undang mengendalikan perbicaraan dengan baik, orang yang menerima wakil (iaitu peguam syarie) hendaklah mampu memberi nasihat dan perkhidmatan kepada anak guamnya di dalam sesuatu pertikaian di mahkamah.

Persoalan timbul pula sama ada keperluan menganut Islam di dalam Kaedah-Kaedah Peguam Syarie untuk menjadi peguam syarie itu bercanggah dengan hukum syarak atau tidak? Bagi menjawab persoalan ini, perlulah kita meneliti status dan kedudukan mahkamah syariah itu sendiri.

Seperti yang ramai sudah maklumkan, orang bukan Islam tidak tertakluk kepada bidang kuasa mahkamah syariah. Segala tindakan yang diambil oleh mahkamah syariah tidak memberi kesan kepada orang bukan Islam termasuklah peguam syarie yang bukan Islam.

Dalam konteks ini, adakah seorang peguam syarie bukan Islam tertakluk kepada mahkamah syariah ketika beliau mengendalikan kes di mahkamah syariah? Sudah tentu jawapannya adalah dalam bentuk negatif. Oleh itu, sekiranya seorang bukan Islam itu diterima menjadi peguam syarie dan menjalankan tugas di mahkamah syariah, katakanlah peguam syarie bukan Islam ini melanggar etika, adakah boleh dikenakan atas penghinaan mahkamah syariah?.

Sudah tentu peguam bukan Islam ini akan mengatakan beliau tidak terikat dengan mahkamah syariah. Apabila perkara ini berlaku, sudah tentulah mahkamah syariah menjadi haru biru. Tidak ada kawalan terhadap beliau seperti peguam syarie beragama Islam yang tertakluk kepada etika, tindakan tatatertib dan sebagainya. Sudah pastilah berdasarkan hakikat ini, penggubal kaedah peguam syarie mensyaratkan keperluan menganut Islam itu.

Persatuan Peguam Syarie Malaysia (PGSM) melalui Timbalan Presidennya Musa Awang juga terkejut dengan kebenaran yang diberikan oleh mahkamah sivil bagi menyemak keputusan kerajaan yang mengehadkan peguam syarie kepada orang Islam saja.

Saya yakin tindakan PGSM ini bukanlah semata-mata ingin menjaga periuk nasi peguam syarie Islam saja, malah lebih kepada keprihatinan PGSM terhadap prosiding mahkamah syariah. Saya percaya ahli-ahli PGSM tidak pernah syak kepada rezeki yang ditentukan oleh Allah SWT.

Malah isu penerimaan peguam syarie ini pun sebenarnya termasuk di dalam bidang kuasa mahkamah syariah dan mahkamah sivil tidak mempunyai bidang kuasa mendengar atau memutuskannya apatah lagi mencampuri urusannya.

Hal ini amatlah jelas berdasarkan Jadual Kesembilan Perlembagaan Persekutuan yang menegaskan hal ehwal agama Islam termasuk prosiding dan hal ehwal di mahkamah syariah adalah dalam bidang kuasa mahkamah syariah.

Bagi saya, tidak timbul soal diskriminasi di dalam isu ini yang menyebabkan Perkara 8 Perlembagaan Persekutuan dicabuli. Perkara 8(1) Perlembagaan Persekutuan memperuntukkan hak sama rata di sisi undang-undang. Namun Perkara 8(5) memberi justifikasi untuk mengehadkan peguam syarie Islam saja beramal di mahkamah syariah. Perkara 8(5) itu berbunyi:

8(5) Perkara ini tidak menidaksahkan atau melarang a) apa-apa peruntukan yang mengawal selia undang-undang diri; b) apa-apa peruntukan atau amalan yang mengehadkan jawatan atau pekerjaan yang berkaitan hal ehwal mana-mana agama; atau sesuatu institusi yang diuruskan oleh sekumpulan orang yang menganuti mana-mana agama kepada orang yang menganuti agama itu.

Oleh hal yang demikian, mahkamah syariah termasuk di dalam kategori yang disebutkan di atas.

Seperkara lagi yang perlu kita teliti ialah sama ada perlu atau tidak profesion peguam syarie ini dibuka kepada orang bukan Islam? Bagi saya jawapannya tidak perlu kerana sudah ramai orang Islam yang menjadi peguam syarie.

Lebih-lebih lagi kualiti peguam syarie bukan Islam masih boleh dipertikaikan kerana mereka tidak mahir berbahasa Arab atau merujuk kepada kitab lama yang dipanggil kitab thurath. Undang-undang Islam bukanlah hanya cabang undang-undang semata-mata, ia bersendikan al-Quran dan hadis serta pandangan ulama-ulama silam dan kini.

Ia juga mencakupi elemen rohaniah yang akan mengawal peribadi dan perilaku seseorang peguam syarie. Kebetulan pula saya sendiri adalah seorang peguam sivil dan pada masa sama juga menjadi peguam syarie. Apabila saya mengendalikan kes syariah, saya lebih berhati-hati kerana sentimen beragama itu wujud. Kadangkala memahami kitab-kitab lama juga mengambil masa panjang.

Berbalik kepada hukum Syarak, sudah pasti hukum sesuatu itu boleh berubah berdasarkan kepada keperluan semasa dan tempat. Oleh hal yang demikian hukum bukan Muslim yang mahu menjadi peguam syarie itu boleh berubah.

Oleh kerana memang wujudnya keperluan tertentu bagi menjadi peguam syarie, syarat itu mestilah dipatuhi. Profesion peguam syarie memerlukan ilmu mendalam di dalam tatacara dan hukum syarak. Tidak sekali-kali kualiti peguam syarie boleh dikompromi atau diganggu gugat. Kegagalan merujuk kepada sumber hukum yang asal atau hanya bergantung kepada terjemahan saja akan menyebabkan hujah yang dikemukakan kadangkala tidak tepat serta tergelincir daripada landasan kebenaran.

Oleh yang demikian, bagi saya walaupun hukum asal mengharuskan orang bukan Islam menjadi peguam syarie, isu ini membabitkan hukum dan kemampuan menegakkan keadilan. Keadilan di sini adalah dalam erti kata bagaimana anak guam akan memberi kepercayaan kepada peguam bukan Muslim ini.

Hal ehwal mahkamah syariah adalah hal ehwal agama Islam. Sudah pasti tidak molek jika orang bukan Islam juga berkecimpung di dalam guaman syarie ini. Orang Islam juga tidak pernah mencampuri urusan agama orang lain.

Penulis ialah Presiden Persatuan Peguam-Peguam Muslim Malaysia dan boleh dihubungi melalui e-mel di zainul.rijal@abubakar.my

Mahkamah Persekutuan tolak permohonan Sivakumar

Mahkamah Persekutuan di Putrajaya hari ini menolak permohonan speaker Dewan Undangan Negeri (DUN) Perak yang disingkirkan, V Sivakumar, untuk mengenepikan keputusan membenarkan tiga ADUN yang keluar parti menjadi wakil Bebas mengekalkan kerusi masing-masing.

Sivakumar dalam permohonannya berkata keputusan Mahkamah Persekutuan sebelum ini dibuat tanpa kuasanya dan mahu keputusan itu dibatalkan.

Penghakiman pada 9 April itu menafikan bahawa kerusi tiga ADUN yang berpaling tadah itu yang diisytiharkan kosong oleh Sivakumar supaya pilihan raya kecil boleh diadakan.

Keputusan panel tiga hakim hari ini juga mengesahkan bahawa Suruhanjaya Pilihan Raya mempunyai kuasa mutlak mengisytiharkan kerusi berkenaan kosong.

Mahkamah Pesekutuan tolak rayuan terakhir Penasihat PKR

PUTRAJAYA: Mahkamah Persekutuan di sini semalam, memutuskan bekas Perdana Menteri Tun Dr Mahathir Mohamad mempunyai kuasa dan mematuhi Perlembagaan ketika memecat Datuk Seri Anwar Ibrahim daripada jawatan Timbalan Perdana Menteri dan Menteri Kewangan, 11 tahun lalu.

Berikutan itu, panel tiga Hakim Mahkamah Persekutuan diketuai Presiden Mahkamah Rayuan Tan Sri Alauddin Mohd Sheriff sebulat suara menolak rayuan terakhir Anwar untuk mengetepikan keputusan pemecatan yang berkuat kuasa pada 2 September 1998 sebagai salah dan bercanggah dengan Perlembagaan Persekutuan.

Dua lagi hakim yang turut sama bersidang ialah Hakim Mahkamah Persekutuan Datuk Wira Mohd Ghazali Mohd Yusof dan Datuk Abdul Hamid Embong.

Dalam penghakimannya setebal 33 muka surat, Alauddin berkata Yang di-Pertuan Agung selaku Raja Berperlembagaan memiliki peranan terhad dalam pelantikan menteri kabinet.

Katanya, berdasarkan kepada fakta Perdana Menteri mempunyai kuasa untuk memilih dan melantik menteri serta bertanggungjawab memilih anggota kabinet.

"Atas nasihat Perdana Menteri, Yang di-Pertuan Agung perlu bersetuju dengan calon anggota kabinet yang dikemukakan dan Baginda tidak mempunyai sebarang budi bicara menolak atau mempertikaikan pemilihan Perdana Menteri.

"Pembatalan pelantikan berkenaan turut terletak pada kuasa Perdana Menteri dengan mengambil kira kepada prinsip hanya Perdana Menteri mempunyai kuasa untuk melantik.

"Jika Perdana Menteri memutuskan seseorang menteri seharusnya dipecat daripada jawatannya, maka Baginda tidak boleh menolaknya. Mengikut Perkara 43 (5) Perlembagaan Persekutuan (fungsi dan kuasa Yang di-Pertuan Agung untuk melantik dan memecat seorang menteri kabinet) hanya satu formaliti berdasarkan kepada kedudukannya sebagai Raja Berperlembagaan, " katanya.

Anwar sebelum itu gagal dalam saman pemula di Mahkamah Tinggi dan Mahkamah Rayuan yang memutuskan Dr Mahathir mempunyai kuasa mengikut Perlembagaan memecat menteri kabinet.

Di PETALING JAYA, Anwar ketika mengulas keputusan itu memberitahu sidang media di ibu pejabat Parti Keadilan Rakyat (PKR), mendakwa keputusan mahkamah itu tidak relevan kerana Perkara 43 (5) menyebut secara khusus pelantikan atau perlucutan jawatan menteri kabinet perlu mendapat perkenan Yang di-Pertuan Agung.

"Saya bukan mahu jawatan ini, tapi ingin tunjukkan bagaimana Perdana Menteri ketika itu mengetepikan peruntukan Perlembagaan dan bagaimana hakim tunduk kepada arahan politik serta tidak berani memperbetulkan kesalahan itu, " katanya.

Anwar mendakwa, beliau sendiri diberitahu oleh Yang di-Pertuan Agung pada ketika itu, Almarhum Tuanku Ja'afar ibni Almarhum Tuanku Abdul Rahman. Bginda tidak dimaklumkan mengenai pemecatan pada 2 September 1998 itu serta tidak menandatangani apa-apa perkenan pada tarikh terbabit, dan hanya menandatanganinya selepas itu.

Zambry diisytihar MB Perak yang sah

Mahkamah Persekutuan hari ini sebulat suara memutuskan bahawa Datuk Seri Zambry Abd Kadir dari BN adalah menteri besar Perak yang sah.

Presiden Mahkmah Rayuan, Tan Sri Alauddin Mohd Sheriff, mengetuai panel lima orang hakim yang mendengar kes tersebut.

Yang lainnya ialah Hakim Besar Malaya, Datuk Arifin Zakaria dan Hakim Datuk Zulkefli Ahmad Makinuddin, Datuk Mohd Ghazali Mohd Yusoff dan Datuk Abdull Hamid Embong dari Mahkamah Persekutuan.

Istana Keadilan di Putrajaya, menjadi tumpuan sejak jam 7 pagi tadi apabila orang ramai beratur untuk mendapatkan pas masuk ke dewan mahkamah. Begitu juga penyokong BN dan Pakatan.

Pada 5 November lalu, Mahkamah Persekutuan telah mendengar rayuan Nizar dan hujah para peguamnya selama enam jam, tetapi telah menangguhkan keputusannya.

Sebelum itu, mahkamah telah menolak permohonan Nizar supaya panel penuh 11 orang hakim atau tambahan bilangan panel hakim, untuk mendengar kesnya itu.

BN mengambil alih pentadbiran negeri Perak apabila tiga ADUN Pakatan rakyat keluar parti dan menjadi wakil rakyat bebas yang menyokong BN.

Berikutan itu, Pakatan telah membawa perkara itu ke mahkamah.

Pada 11 Mei, Hakim Mahkamah Tinggi Kuala Lumpur, Datuk Abdul Aziz Abdul Rahim telah memutuskan bahawa Nizar merupakan menteri besar Perak yang sah.

Zambry kemudiannya membuat rayuan dan panel tiga hakim Mahkamah Rayuan sebulat suara menolak keputusan Mahkamah Tinggi itu, dengan alasan hakim berkenaan telah gagal untuk mengambilkira keseluruhan bukti yang dikemukakan.

Nizar diwakili oleh para peguam yang diketuai oleh peguam kanan Sulaiman Abdullah, manakala peguam kanan Cecil Abraham mewakili Zambry.

Mahkamah Tinggi tiada kuasa bicara isu Raja

Mahkamah Tinggi Kuala Lumpur membuat keputusan bahawa tindakan Pemangku Sultan Kelantan Tengku Muhammad Faris Petra

menyingkirkan adindanya Tengku Muhammad Fakhry Petra daripada Majlis Perajaan negeri itu tidak boleh disemak semula.

Hakim Mohamad Ariff Md Yusof berkata sebuah mahkamah undang-undang bukanlah forum yang sesuai bagi membuat keputusan mengenai isu membabitkan hak istimewa.

Katanya, ini kerana sebarang pertikaian perlu diselesaikan sendiri oleh Sultan.

Tengku Muhammad Fakhry, yang juga Tengku Temenggong Kelantan, mencabar keputusan Tengku Muhammad Faris yang menyingkirkannya daripada Majlis Perajaan Kelantan pada 16 Sept tahun lalu.

Mengikut Perkara 5 Undang-undang Tubuh Negeri Kelantan, majlis itu bertanggungjawab mengesahkan waris takhta dan menentukan sama ada terdapat kekosongan pada takhta disebabkan ketiadaan Sultan di negeri itu untuk tempoh lebih dari setahun.

- Bernama

Kalimah Allah dan Syariat Allah

Oleh: Ustaz Nasaruddin Tantawi

1. Banyak pihak begitu marah dan tidak berpuashati dengan keputusan mahkamah tinggi baru - baru ini yang membenarkan sebuah akhbar [ Herald ] menggunakan nama Allah dalam penerbitan mereka .

2. Pendirian saya sendiri jelas dan tidak pernah berubah sehingga saat ini , bahawa kalimah Allah swt adalah Lafzul Jalaalah yang merujuk kepada keesaan Allah swt. Firman Allah swt :

"Katakanlah [ Wahai Muhammad ] Dialah Allah Tuhan Yang Maha Esa . Allah tempat bergantung dan meminta segala sesuatu . [ Allah ] tidak beranak dan tidak pula diperanakkan dan tidak ada sesuatu pun yang setara denganNya. (Surah al Ikhlas : 1-4)

3. Sesiapa pun [ muslim atau non muslim ] yang mahu menggunakan kalimah Allah mestilah menggunakannya dengan betul iaitu Allah adalah Tuhan Yang Maha Esa dan tiada sekutu baginya . Haram dan kufur jika kita membenarkan perbuatan , tindakan atau kenyataan yang menduakan [ mensyirikkan ] Allah swt . Seperti membenarkan perkataan orang yang berkata : " Allah itu ada anak " dan seumpamanya . Kerana perkataan itu salah dan bertentangan dengan keEsaan Allah swt. walau siapa [ non muslim atau muslim ] yang berkata demikian .

4. Allah swt sendiri murka terhadap mereka yang menggunakan kalimah Allah secara salah [ dengan berkata Allah mempunyai anak ] , maka bagaimana mungkin kita boleh bersetuju dan redha jika ada yang menggunakan kalimah Allah secara salah seperti mensyirikkan Allah swt [ menganggap Allah ada anak dan isteri atau menduakan Allah dengan tuhan yang lain ] Firman Allah swt:"dan mereka berkata Allah Tuhan Yang Maha Pengasih mempunyai anak . Sungguh kamu telah membawa sesuatu yang sangat mungkar . Hampir saja langit pecah dan bumi terbelah dan gunung ganang runtuh kerana kenyataan [ ucapan ] itu . Kerana mereka menganggap Allah Tuhan Yang Maha Pengasih mempunyai anak." (Surah Maryam : 88 - 91)

"Dapatkah [ bolehkah ] kamu benar - benar bersaksi bahawa ada tuhan - tuhan lain selain Allah ? Katakanlah : Aku tidak dapat bersaksi . Katakanlah : Sesungguhnya Dialah [ Allah ] Tuhan Yang Maha Esa dan aku berlepas diri [ tidak boleh sokong/terima ] terhadap apa yang kamu sekutukan dengan Allah swt." (Surah Al An'am : 19)

5. Manakala pengguna kalimah Allah swt secara benar dan tepat sebagaimana yang dikehendaki oleh Allah swt itu sendiri yang telah mengisytiharkan zatNya tiada sekutu dan bandingan [ seperti yang termaktub di dalam surah al ikhlas ] , maka ia adalah pengguna yang bijak dan benar , malah dibenarkan sekalipun ia seorang non muslim . Inilah yang Allah swt sebut di dalam al Quran:

"dan jika engkau bertanya kepada mereka : " siapakah yang menjadikan langit dan bumi serta menundukkan matahari dan bulan ?" nescaya mereka menjawab Allah ! maka , kenapa mereka masih boleh berpaling dari kebenaran." (Surah al Ankabut : 61)

Sekitar pemafahaman dari ayat ini :

a ] Ayat ini secara jelas menunjukkan bagaimana Allah menegaskan bahawa sebahagian non muslim terutama ahli kitab mengakui bahawa Allah swt. adalah pencipta langit dan bumi [ begitulah jawapan jika ditanya kepada mereka .]

b ] Ayat ini juga bukanlah dalil mutlak untuk membenarkan golongan non muslim menggunakan kalimah Allah swt sewenang - wenangnya apatah lagi jika diguna secara salah . Sebaliknya ayat ini adalah penegasan Allah swt bahawa mereka mengakui Allah swt sebagai pencipta .

c ] Ia juga bukan dialog antara kuffar dengan Nabi saw. tetapi ia adalah ayat Allah untuk menjelaskan hakikat sanubari mereka , bahawa mereka tidak boleh menyembunyikan fakta ketuhanan Allah sebagai pencipta dan pemberi rezeki . Sebab itu ayat ini bermula dengan : [ Jika sekiranya kamu bertanya kepada mereka ..... ertinya ayat ini bersifat jika atau andainya .... ia bukan dialog sebenar ]

d ] Persoalan isu aqidah dalam ayat ini terhenti di atas perkataan terakhir dari ayat ini : " maka ... kenapalah mereka masih boleh berpaling dari kebenaran ? " ertinya : walau hati kecil mereka mengakui bahawa Allah swt adalah pencipta langit dan bumi , maka kenapa mereka masih berpaling dari kebenaran itu ? kenapa mereka masih mensyirikkan Allah swt ? kenapa mereka mengambil tuhan - tuhan yang lain selain daripada Allah swt ? kenapa mereka tidak menerima wahyu Allah swt yang melantik Muhammad saw sebagai rasul akhir zaman ? kenapa mereka berpaling dari kebenaran ? kenapa ?

e ] persoalan yang dicetus pada akhir ayat 61 surah al Ankabut ini jelas menunjukkan Allah swt membenarkan jika mereka mahu berkata [ menggunakan kalimah ] Allah sebagai tuhan yang mencipta langit dan bumi , tetapi jika mereka mahu mensyirikkan Allah swt atau mengambil tuhan yang lain selain Allah swt , maka ia dimurkai oleh Allah swt .

6. Tidak hanya menggunakan kalimah Allah swt secara salah [ seperti menduakan Allah swt ] sahaja yang mesti ditolak , tetapi juga termasuklah perbuatan mempersenda dan mengabaikan perlaksanaan syariat Allah swt. juga mesti ditentang dan ditolak .

7. Isu kalimah Allah ini baru timbul sehari dua dalam negara kita , tetapi pengabaian terhadap perlaksanaan syariat Allah swt telah berlaku sejak dulu .

Hairannya , tiada pula orang nak marah . Malah mahkamah tinggi Malaysia pernah mengisytiharkan Malaysia bukan Negara Islam , tiada pula berlaku kebangkitan di kalangan ummat Islam untuk membantah keputusan tersebut . Kecuali sebahagian kecil ummat Islam yang konsisten berjuang untuk mendaulatkan syariat Allah swt . termasuk PAS .

8. Terlalu banyak aktiviti dalam negara kita yang bertentangan dengan syariat Allah . Mengalungkan bunga ke tugu kebangsaan sebagai contoh , telah jelas ada fatwa dari majlis fatwa kebangsaan , tetapi kerajaan masih mengamalkannya saban tahun .

Tiada pula amukan dari PERKASA untuk membantah amalan itu . Sedang itu secara terang terangan menghina majlis fatwa dan menghina agama Allah . Apakah kerana ia dilakukan oleh orang yang mengaku muslim maka ia tidak diambil endah ?

9. Al Amru bil makruf dan an Nahyu anil Mungkar sebagai asas sebuah pemerintahan Islam tidak diamalkan dengan penuh tanggungjawab dalam negara kita .

Terkadang seperti sengaja mereka mahu memperkecilkan ajaran Islam .

Mereka buat tempat maksiat seperti kelab - kelab malam yang bercambah lalu mereka melantik pencegah maksiat supaya membuat operasi sesekali dihujung hujung bulan .

10. Bukankah ini satu persendaan ? mereka buat masjid mereka juga buat kelab malam . Mereka buat musabaqah al Quran mereka buat juga pertandingan ratu cantik . Mereka buat universiti Islam , mereka juga buat akademi fantasia .

Mereka memberi sumbangan kepada fakir miskin , mereka juga melakukan rasuah dan membolot harta kekayaan negara.

Mereka bukan buat amar makruf Nahi Mungkar tetapi Amar Makruf Amar Mungkar. Ini satu persendaan kepada syariat Allah swt . Ini juga mesti ditentang dan ditolak .

Di mana silap dan betulnya Hakim Lau Bee Lan?

Oleh: Mohamed Hanipa Maidin

 

Sebagai seorang peguam dan pemimpin PAS saya juga ingin mengambil kesempatan ini untuk menberikan pandangan saya tentang keputusan Yang Arif Datuk Lau Bee Lan dalam kes penggunaan kalimah Allah di dalam akhbar Herald yang diterbitkan oleh kristian Katholik. Bagaimanapun ulasan saya di sini hanya dari pesperktif undang-undang semata-mata.

Secara ringkasnya fakta kes tersebut adalah pada 18 Mac 2009 pemohon iaitu Paderi Roman Katholik di Kuala Lumpur iaitu Murphy Pakiam telah memfailkan permohonan semakan kehakiman ( judicial review )  ke atas Menteri Dalam Negeri dan Kerajaan Malaysia kerana memutuskan melarang akhbar the Herald dari menggunakan kalimah Allah di dalam penerbitan edisi bahasa Malaysia akhbar itu.

Sebelum ini Kerajaan telah mengisytiharkan bahawa kalimah Allah hanya boleh digunakan oleh orang Islam sahaja dan pihak Kerajaan telah mengancam akan menutup akhbar itu jika ia tidak mengendahkan larangan tersebut .

Dalam samannya ke atas Menteri Dalam Negeri ( MDN ) Paderi Pakiam yang mewakili pihak Herald telah memohon Mahkamah bagi mendapatkan perintah antara lain perintah perisytiharan bahawa keputusan MDN melarang penggunaan kalimah Allah di dalam akhbar the Herald adalah keputusan yang tidak sah dan terbatal.

Beliau juga memohon Mahkamah mengisytiharkan bahawa akhbar Herald berhak menggunakan kalimah Allah di dalam penerbitannya dan kalimah Allah tidak hanya ekslusif kepada Agama Islam sahaja. Selain itu Paderi Pakiam juga meminta Mahkamah membatalkan keputusan MDN yang melarang penggunaan kalimah Allah di dalam akhbar the Herald tersebut.

Sepertimana yang dilaporkan di dalam akhbar Hakim Datuk Lau Bee Lan telah pada 30 Disember 2009 yang lalu telah memutuskan membenarkan saman Paderi Pakiam dan memutuskan bahawa keputusan MDN yang melarang penggunaan kalimah Allah di dalam akhbar the Herald adalah keputusan yang tidak sah , terbatal dan bercanggah dengan Perlembagaan Persekutuan.

Sebelum saya memulakan ulasan saya terhadap keputusan Datuk Lau Bee Lan tersebut saya perlu menyatakan di sini sebagai seorang peguam saya dididik untuk hanya mengulas sesuatu keputusan seorang Hakim itu hanya setelah membaca keputusan penuh seorang hakim itu supaya ulasan saya benar-benar hanya menyentuh keputusan sebenar Hakim tersebut dan bukannya dari tokok tambah dari mana-mana sumber selain keputusan itu sendiri.

Di sini saya ingin menyatakan bahawa seperti para pembaca saya hanya mengetahui intipati keputusan Hakim tersebut dari laporan akhbar sahaja. Dengan anggapan laporan itu adalah benar sepertimana yang dinyatakan oleh Hakim tersebut maka saya berpendapat keputusan itu adalah betul dari satu segi tetapi tersilap dari segi yang lain.

Bagi saya Hakim Lau Bee Lan boleh dipuji kerana keberanian beliau membuat keputusan yang membatalkan keputusan seorang Menteri . Mengapa saya kata beliau adalah seorang yang berani ? Hujah saya bersandarkan kepada alasan bahawa jika kita melihat Akta Penerbitan & Mesin Cetak yang digubal oleh Kerajaan BN, Akta tersebut memberikan satu kuasa dan budibicara yang mutlak kepada MDN untuk memutuskan membatalkan atau mengenakan sebarang syarat terhadap mana-mana akhbar yang ingin diterbitkan di negara ini.

Jika dilihat kepada Akta tersebut ia menyatakan keputusan MDN tidak boleh dicabar di Mahkamah. Di dalam undang-undang peruntukkan yang memberikan kekebalan kepada MDN itu dipanggil ouster clause.

Kes yang diputuskan oleh Hakim Lau Bee Lan melibatkan isu Perlembagaan atau secara spesifiknya isu kebebasan beragama. Pengalaman saya mengendalikan kes kebebasan beragama iatu kes tiga pelajar dibuang sekolah kerana memakai serban menyakinkan saya bahawa kes sebegini memang secara relatifnya adalah kes yang boleh dikategorikan sebagai kes “panas” dan pasti merimaskan mana-mana Hakim yang ditugaskan mendengar dan memutuskan kes tersebut.

Secara mudahnya bagi pihak Herald mereka merasakan bahawa sebagai pengganut Kristian di negara ini mereka berhak mengamalkan dan menyebarkan agama mereka ( to practice and propagate their religion ) seperti yang dijamin oleh Perkara 11 ( 1 ) Perlembagaan Persekutuan.. Oleh itu bagi pihak Herald termasuk hak mengamalkan dan menyebarkan agama itu adalah hak mereka untuk menerbitkan apa sahaja penerbitan yang boleh menjadi alat untuk menyebarkan agama itu. Oleh itu mana-mana tindakan yang boleh mengancam dan menggugat hak tersebut adalah dikira bertentangan dengan prinsip kebebasan beragama yang dijamin oleh Perkara 11 Perlembagaan Persekutuan.

Bagi pihak Herald meskipun Perkara 3 Perlembagaan Persekutuan menjadikan Islam sebagai agama teras di dalam negara ini, Perkara 3 itu sendiri tidak menghalang pengganut agama lain untuk mengamalkan agama mereka dengan aman dan harmoni yang boleh ditafsirkan tanpa sebarang gangguan yang tidak munasabah dari mana-mana pihak  Oleh yang demikian pihak Herald merasakan larangan menggunakan kalimah Allah di dalam akhbar itu adalah bercanggah dengan Perkara 11 dan Perkara 3 Perlembagaan Persekutuan.

Saya berpendapat keputusan Lau Bee Lan adalah betul di sisi undang-undang dan Perlembagaan apabila beliau memutuskan bahawa kalimah Allah tidak terhad atau hanya ekslusif bagi orang Islam sahaja. Saya berpendapat keputusan itu adalah tidak bercanggah dengan mana-mana ajaran Islam kerana Allah bukan sahaja Tuhan kepada manusia ( Islam dan bukan Islam ) malahan Tuhan kepada seluruh alam . Allah adalah tuhan kepada mahkluk yang halal dimakan dan Allah juga Tuhan kepada mahkluk yang haram dimakan.

Di dalam pengajian Tauhid orang Islam diajar dengan Tauhid Rububiyyah di mana Tauhid ini membawa maksud mana-mana manusia meyakini Allah itu sebagai Rabb iaitu Tuhan yang mencipta dan mentadbir alam ini. Tauhid Rububiyyah, tidak seperti Tauhid Uluhiyah, diyakini bukan sahaja oleh orang Islam tetapi juga orang bukan Islam.

Saya juga berpendapat keputusan Lau Bee Lan yang menyatakan bahawa keputusan MDN yang melarang menggunakan kalimah Allah di dalam akhbar di Herald adalah bercanggah denga hak untuk menyebarkan agama tersebut sepertimana yang dijamin oleh Perkara 11 ( 1 ) adalah juga keputusan yang betul.

Ini kerana meskipun hak untuk menyebarkan agama adalah terhad kepada orang bukan Islam iaitu mereka tidak boleh menyebarkan ajaran Kristian kepada mana-mana orang Islam tetapi di dalam kes ini tiada bukti bahawa Herald telah disebarkan kepada mana-mana orang Islam. Perkara 11 ( 4 ) hanya melarang penyebaran ajaran bukan Islam kepada orang –orang Islam sahaja. Ini bermakna jika akhbar the Herald hanya tersebar kepada orang-orang Kristian sahaja ianya tidak bercanggah dengan Perkara 11 ( 4 ) Perlembagaan Persekutuan.

Bagaimanapun saya berpendapat keputusan MDN melarang menggunakan kalimah Allah di dalam akhbar Herald masih boleh dipertahankan jika ianya , meskipun tidak salah di sisi Islam atau di bawah Perkara 11 ( 1 ) dan 11 ( 4 ), masih boleh dikatakan bercanggah dengan Perlembagaan Persekutuan kerana berpotensi untuk menjejaskan kenteraman awam ( public disorder ) dan keharmonian agama..

Saya berpendapat sepatutnya Hakim Lau Bee Lan sepatutnya memutuskan bahawa tindakan akhbar the Herald menggunakan kalimah Allah di akhbar itu tidak boleh lari dari sekatan dan halangan Perlembagaan yang dinyatakan di bawah Perkara 11 ( 5 ) Perlembagaan Persekutuan. Perkara 11 ( 5 ) melarang mana-mana amalan agama hatta kepada amalan agama orang Islam sendiri jika amalan tersebut boleh menjejaslan ketenteraman awam ( public disorder ).

Apabila sesuatu amalan beragama berpotensi menjejaskan ketenteraman awam isu sama ada amalan itu selari dengan agama atau tidak tidak lagi timbul. Saya tidak pasti sama ada isu perlanggaran kepada Perkara 11 ( 5 ) dihujahkan oleh pihak peguam Kerajaan atau tidak , namun saya tetap yakin jika Kerajaan ingin menjustifikasikan larangan penggunaan kalimah Allah, satu-satunya hujah yang boleh digunakan adalah Perkara 11 ( 5 ) tersebut.

Mungkin Kerajaan juga boleh berhujah hatta jaminan kebebasan agama lain selain Islam boleh diamalkan di negara ini yang dilindungi di bawah Perkara 3 ( 1 ) Perlembagaan Persekutuan juga tertakluk amalan tersebut dipraktiskan dengan harmoni dan aman tanpa sebarang indikasi ia boleh menjejaskan keharmonian tersebut.

Hakim Lau Bee Lan menyatakan tiada sebarang bukti dikemukakan oleh pihak Kerajaan bahawa penggunaan kalimah Allah adalah menjejaskan keselamatan negara. Memanglah Mahkamah terikat dengan bukti dan keterangan. Nampaknya Hakim Lau Bee Lan cuba mengelak untuk memutuskan atau menafsirkan Perkara 11 ( 5 ) itu dengan berselindung di sebalik alasan keterangan dan bukti.

Dengan hormat saya berpendapat dalam menafsirkan mana-mana peruntukkan Perlembagaan Mahkamah tidak harus dikawal oleh bukti dan keterangan semata-mata. Penafsiran Perlembagaan tidak sama seperti menafsirkan seperti mana-mana Akta atau Enakmen.

Dalam hal ini Hakim Lau Bee Lan seharusnya menafsirkan apa yang dimaksudkan dengan istilah menjejaskan ketenteraman awam di dalam Perkara 11 ( 5 ) Perlembagaan Persekutuan. Bagi menafsirkan frasa tersebut Hakim Lau Bee Lan tidak boleh lari dari memahami ketinggian nilai kalimah Allah dari perspektif orang Islam yang mana ianya hanya bermaksud Tuhan yang esa.

Oleh itu penggunaan kalimah itu di dalam maknaya yang lain sudah pasti berpotensi tinggi mengundang kemarahan orang Islam sekaligius berpotensi mewujudkan satu ancaman kepada ketenteraman awam.

Orang Kristian tidak seharusnya resah jika kalimah Allah itu tidak dibenarkan digunakan atas alasan kepentingan awam. Mungkin pada masa hadapan penggunaan kalimah ini, yang dibenarkan oleh ajaran Islam, tidak menjejaskan ketenteraman awam sekaligus boleh dibenarkan.

Sebelum ini orang Islam juga pernah dikecewakan dengan larangan amalan beragama kepada wanita Islam iaitu amalan pemakaian purdah oleh kakitangan awam ( kes Halimatusadiah ) di atas alasan menjaga kepentingan awam.

Yang peliknya pada masa itu kita tidak dengar pula mana-mana pemimpin UMNO yang berkokok seperti ayam jantan seperti sekarang ini.