Baru-baru ini satu Persidangan Meja Bulat Penambahbaikan Undang-Undang Syariah telah diadakan di Perdana Resort, Pantai Cahaya Bulan. Persidangan tersebut telah dianjurkan oleh Urusetia Pembangunan Wanita Keluarga dan Kesihatan Negeri Kelantan. Persidangan tersebut melibatkan pengamal undang-undang yang terdiri dari ahli Luham, pegawai Mahkamah Syariah serta pihak pendakwaan Syariah.
Persidangan tersebut diadakan bertujuan untuk mengkaji aspek-aspek yang perlu dipinda atau ditambah dalam enakmen undang-undang syariah Negeri Kelantan bagi memperkasakan lagi undang-undang tersebut.
Ia merupakan langkah pertama dan akan disusuli dengan persidangan seterusnya sehinggalah matlamat persidangan tersebut tercapai.
MENGIMBAS isu syariah dan Mahkamah Syariah sepanjang 2010, dunia Islam dan umatnya menerima tamparan hebat apabila Hakim Datuk Lau Bee Lan pada 31 Disember 2009 membenarkan Titular Roman Catholic Archbishop of Kuala Lumpur menggunakan kalimah Allah dalam penerbitan mingguannya, Herald-The Catholic Weekly.
Keputusan itu membangkitkan kemarahan umat Islam dan desakan supaya rayuan segera difailkan terhadap keputusan Mahkamah Tinggi Kuala Lumpur serta memohon penggantungan pelaksanaan keputusan bagi memastikan kesucian Islam di Malaysia terpelihara.
Kesan daripada isu itu, beberapa negeri segera mewartakan keputusan Muzakarah Jawatankuasa Fatwa Kebangsaan yang bersidang kali ke-82 pada 5 hingga 7 Mei 2008 yang bersetuju lafaz Allah adalah kalimah suci khusus bagi agama dan umat Islam saja. Keputusan muzakarah dilengahkan pewartaan setelah dua tahun keputusan dibuat.
Tarikh 9 Februari 2010 melakar sejarah baru sistem perundangan syariah tanah air apabila tiga pesalah syariah wanita disabitkan kesalahan persetubuhan luar nikah mengikut Seksyen 23(2) Akta Kesalahan Jenayah Syariah Wilayah Persekutuan 1997 menjalani hukuman sebat.
Pelaksanaan sebatan kali pertama itu sekali gus menolak kritikan negatif golongan tertentu yang cuba mengukur undang-undang jenayah Islam daripada perspektif undang-undang sivil. Pelaksanaan hukuman sebat yang tidak mencederakan membuktikan Islam menyanjung tinggi maruah mereka walaupun terbabit dengan jenayah.
Isu sebatan menjadi polemik rentetan kes Kartika Sari Sukarno yang dijatuhi hukuman enam sebatan pada 2009, sehingga hukumannya ditangguhkan. Secara tidak langsung, mengajak kita meninjau kembali peruntukan Akta atau Enakmen Jenayah Syariah negeri yang masih berbeza antara satu negeri dengan negeri yang lain.
Hanya Pahang dan Kelantan memperuntukkan hukuman sebat bagi kesalahan minum arak. Persoalan juga timbul, adakah hanya peminum arak saja dikenakan tindakan. Bagaimana orang Islam yang bekerja di kedai menjual arak, menghidang atau menuang arak?
Mahkamah Tinggi Sivil membenarkan permohonan semakan kehakiman seorang wanita bukan Islam, Victoria Jayaseele Martin yang permohonannya menjadi Peguam Syarie Mahkamah Syariah Kuala Lumpur ditolak Majlis Agama Islam.
Isu itu membangkitkan perbahasan kewajaran bukan Islam diterima sebagai Peguam Syarie kerana ia juga membenarkan mereka berhujah dengan ayat al-Quran dan hadis yang boleh menyebabkan salah tafsiran terhadap hukum syarak serta mengelirukan masyarakat.
Tindakan Jawatankuasa Fatwa Majlis Kebangsaan Bagi Hal Ehwal Agama Islam pada Disember 2010, membuat keputusan menolak pelantikan individu bukan Islam sebagai peguam syarie seharusnya dipuji.
Keputusan muzakarah itu wajar dibawa kepada Jawatankuasa Fatwa atau Jawatankuasa Perundingan Syarak Negeri untuk diwartakan sebagai fatwa negeri supaya memberi kesan positif dari sudut perundangan.
Isu ini juga diharap membuka mata pihak berkuasa beberapa negeri seperti Johor, Perlis, Pulau Pinang, Sabah dan Sarawak yang tidak mensyaratkan Islam secara khusus untuk permohonan sebagai peguam syarie selain menyegerakan draf Akta Profesion Guaman Syarie.
Angka dikeluarkan Jabatan Kemajuan Islam Malaysia (Jakim), 81,000 anak luar nikah berdaftar, jika separuh adalah anak perempuan bermakna sebanyak 40,000 permohonan bernikah secara wali hakim akan diajukan ke Mahkamah Syariah. Suatu angka besar dan perkembangan membimbangkan.
Pelantikan hakim syarie wanita, Suraya Ramli, 31 dan Rafidah Abdul Razak, 39, di Mahkamah Syariah Wilayah Persekutuan Putrajaya dan Kuala Lumpur, adalah khabar gembira dan bukti negara memberi layanan sama rata antara lelaki dengan wanita. Diharap tahun ini jumlahnya bertambah.
Isu lain menghangatkan 2010 ialah perselisihan pandangan mengenai program kepemimpinan anjuran ESQ Leadership Center Sdn Bhd (ESQ), pengumuman Majlis Agama Islam Melaka dan Jabatan Agama Islam Melaka memberi kelonggaran remaja bawah umur bernikah.
Begitu juga pertikaian agama anak bagi pasangan bukan Islam apabila salah seorang memeluk agama Islam masih mengharapkan satu penyelesaian berkesan.
Titik hitam terpalit di penghujung 2010, hakim Mahkamah Tinggi Syariah Pulau Pinang ditahan penguatkuasa agama kerana disyaki berkhalwat dengan seorang wanita di kuarters kerajaan di Georgetown.
Kemudian, bekas Hakim Mahkamah Tinggi Syariah Perak, dihukum penjara 19 tahun dan denda RM210,000 atau penjara 42 bulan selepas didapati bersalah atas tujuh pertuduhan rasuah.
Beliau menjadi hakim syarie pertama didakwa atas tuduhan rasuah, dihukum penjara 10 tahun kerana tiga daripada hukuman berjalan serentak.
Akta Undang-Undang Keluarga Islam (Wilayah Persekutuan (Pindaan) 2005 yang diluluskan Parlimen, tetapi ditangguhkan pewartaan kerana dikatakan mengandungi diskriminasi terhadap wanita Islam genap lima tahun pada 22 Disember lalu.
Malangnya, sehingga kini rang undang-undang yang katanya akan dikaji semula itu masih tertangguh. Berapa lama lagi tempoh diperlukan untuk kajian semula undang-undang itu?
Sebahagian besar golongan wanita negara ini terutama pemastautin di tiga Wilayah Persekutuan masih menaruh harapan supaya Akta Undang-Undang Keluarga Islam (Wilayah-Wilayah Persekutuan) (Pindaan 2005) dapat dilaksanakan.
Isu sumbang mahram, pengabaian nafkah oleh anak terhadap ibu bapa, isu musahaqah (lesbian), gay dan lain-lain turut mewarnai kanvas 2010.
Semoga tahun 2011 membawa sinar kebaikan dan rahmat untuk keseluruhan umat Islam di negara ini.
Penulis ialah Timbalan Presiden Persatuan Peguam Syarie Malaysia dan boleh dihubungi di alamat sekretariatpgsm@yahoo.com
Pengamal undang-undang Islam perlu ilmu mendalam untuk rujukan sumber hukum
KENYATAAN Menteri di Jabatan Perdana Menteri, Datuk Seri Jamil Khir Baharom bahawa peguam syarie di Mahkamah Syariah mestilah terdiri daripada mereka yang beragama Islam hendaklah dilihat dari sudut positif. Syarat itu sudah pun termaktub di dalam Kaedah-Kaedah Peguam Syarie yang sudah diluluskan.
Umpamanya, Kaedah-Kaedah Peguam Syarie (Wilayah-Wilayah Persekutuan) mensyaratkan Islam sebagai kriteria yang perlu dipenuhi sebelum layak dilantik sebagai Peguam Syarie di Wilayah-Wilayah Persekutuan.
Di Selangor pula, Kaedah-Kaedah Peguam Syarie (Negeri Selangor) 2008 memasukkan syarat Islam ini. Oleh itu, sejak 2008, tiada Peguam Syarie bukan Islam diterima masuk sebagai Peguam Syarie di Selangor.
Mengikut hukum asal, seorang peguam bukan Islam tidak dihalang menjadi peguam syarie di Mahkamah Syariah. Selagi seseorang itu boleh bertindak bagi anak guamnya berdasarkan kepada nisbah atau gantian, maka seseorang bukan Islam itu harus menjadi peguam syarie di mahkamah syariah.
Namun undang-undang di kebanyakan negeri di Malaysia pula menetapkan bahawa seorang peguam syarie itu hendaklah menganut agama Islam di samping beberapa syarat lain seperti berkaitan dengan kelayakan, kebersihan daripada pertuduhan jenayah dan banyak lagi.
Pelantikan seseorang peguam syarie oleh anak guamnya di mahkamah sebenarnya adalah berdasarkan konsep al wakalah bil khusumah atau perwakilan di dalam sesuatu pertikaian. Oleh kerana orang yang memberi wakil itu tidak berkeupayaan daripada sudut undang-undang mengendalikan perbicaraan dengan baik, orang yang menerima wakil (iaitu peguam syarie) hendaklah mampu memberi nasihat dan perkhidmatan kepada anak guamnya di dalam sesuatu pertikaian di mahkamah.
Persoalan timbul pula sama ada keperluan menganut Islam di dalam Kaedah-Kaedah Peguam Syarie untuk menjadi peguam syarie itu bercanggah dengan hukum syarak atau tidak? Bagi menjawab persoalan ini, perlulah kita meneliti status dan kedudukan mahkamah syariah itu sendiri.
Seperti yang ramai sudah maklumkan, orang bukan Islam tidak tertakluk kepada bidang kuasa mahkamah syariah. Segala tindakan yang diambil oleh mahkamah syariah tidak memberi kesan kepada orang bukan Islam termasuklah peguam syarie yang bukan Islam.
Dalam konteks ini, adakah seorang peguam syarie bukan Islam tertakluk kepada mahkamah syariah ketika beliau mengendalikan kes di mahkamah syariah? Sudah tentu jawapannya adalah dalam bentuk negatif. Oleh itu, sekiranya seorang bukan Islam itu diterima menjadi peguam syarie dan menjalankan tugas di mahkamah syariah, katakanlah peguam syarie bukan Islam ini melanggar etika, adakah boleh dikenakan atas penghinaan mahkamah syariah?.
Sudah tentu peguam bukan Islam ini akan mengatakan beliau tidak terikat dengan mahkamah syariah. Apabila perkara ini berlaku, sudah tentulah mahkamah syariah menjadi haru biru. Tidak ada kawalan terhadap beliau seperti peguam syarie beragama Islam yang tertakluk kepada etika, tindakan tatatertib dan sebagainya. Sudah pastilah berdasarkan hakikat ini, penggubal kaedah peguam syarie mensyaratkan keperluan menganut Islam itu.
Persatuan Peguam Syarie Malaysia (PGSM) melalui Timbalan Presidennya Musa Awang juga terkejut dengan kebenaran yang diberikan oleh mahkamah sivil bagi menyemak keputusan kerajaan yang mengehadkan peguam syarie kepada orang Islam saja.
Saya yakin tindakan PGSM ini bukanlah semata-mata ingin menjaga periuk nasi peguam syarie Islam saja, malah lebih kepada keprihatinan PGSM terhadap prosiding mahkamah syariah. Saya percaya ahli-ahli PGSM tidak pernah syak kepada rezeki yang ditentukan oleh Allah SWT.
Malah isu penerimaan peguam syarie ini pun sebenarnya termasuk di dalam bidang kuasa mahkamah syariah dan mahkamah sivil tidak mempunyai bidang kuasa mendengar atau memutuskannya apatah lagi mencampuri urusannya.
Hal ini amatlah jelas berdasarkan Jadual Kesembilan Perlembagaan Persekutuan yang menegaskan hal ehwal agama Islam termasuk prosiding dan hal ehwal di mahkamah syariah adalah dalam bidang kuasa mahkamah syariah.
Bagi saya, tidak timbul soal diskriminasi di dalam isu ini yang menyebabkan Perkara 8 Perlembagaan Persekutuan dicabuli. Perkara 8(1) Perlembagaan Persekutuan memperuntukkan hak sama rata di sisi undang-undang. Namun Perkara 8(5) memberi justifikasi untuk mengehadkan peguam syarie Islam saja beramal di mahkamah syariah. Perkara 8(5) itu berbunyi:
8(5) Perkara ini tidak menidaksahkan atau melarang a) apa-apa peruntukan yang mengawal selia undang-undang diri; b) apa-apa peruntukan atau amalan yang mengehadkan jawatan atau pekerjaan yang berkaitan hal ehwal mana-mana agama; atau sesuatu institusi yang diuruskan oleh sekumpulan orang yang menganuti mana-mana agama kepada orang yang menganuti agama itu.
Oleh hal yang demikian, mahkamah syariah termasuk di dalam kategori yang disebutkan di atas.
Seperkara lagi yang perlu kita teliti ialah sama ada perlu atau tidak profesion peguam syarie ini dibuka kepada orang bukan Islam? Bagi saya jawapannya tidak perlu kerana sudah ramai orang Islam yang menjadi peguam syarie.
Lebih-lebih lagi kualiti peguam syarie bukan Islam masih boleh dipertikaikan kerana mereka tidak mahir berbahasa Arab atau merujuk kepada kitab lama yang dipanggil kitab thurath. Undang-undang Islam bukanlah hanya cabang undang-undang semata-mata, ia bersendikan al-Quran dan hadis serta pandangan ulama-ulama silam dan kini.
Ia juga mencakupi elemen rohaniah yang akan mengawal peribadi dan perilaku seseorang peguam syarie. Kebetulan pula saya sendiri adalah seorang peguam sivil dan pada masa sama juga menjadi peguam syarie. Apabila saya mengendalikan kes syariah, saya lebih berhati-hati kerana sentimen beragama itu wujud. Kadangkala memahami kitab-kitab lama juga mengambil masa panjang.
Berbalik kepada hukum Syarak, sudah pasti hukum sesuatu itu boleh berubah berdasarkan kepada keperluan semasa dan tempat. Oleh hal yang demikian hukum bukan Muslim yang mahu menjadi peguam syarie itu boleh berubah.
Oleh kerana memang wujudnya keperluan tertentu bagi menjadi peguam syarie, syarat itu mestilah dipatuhi. Profesion peguam syarie memerlukan ilmu mendalam di dalam tatacara dan hukum syarak. Tidak sekali-kali kualiti peguam syarie boleh dikompromi atau diganggu gugat. Kegagalan merujuk kepada sumber hukum yang asal atau hanya bergantung kepada terjemahan saja akan menyebabkan hujah yang dikemukakan kadangkala tidak tepat serta tergelincir daripada landasan kebenaran.
Oleh yang demikian, bagi saya walaupun hukum asal mengharuskan orang bukan Islam menjadi peguam syarie, isu ini membabitkan hukum dan kemampuan menegakkan keadilan. Keadilan di sini adalah dalam erti kata bagaimana anak guam akan memberi kepercayaan kepada peguam bukan Muslim ini.
Hal ehwal mahkamah syariah adalah hal ehwal agama Islam. Sudah pasti tidak molek jika orang bukan Islam juga berkecimpung di dalam guaman syarie ini. Orang Islam juga tidak pernah mencampuri urusan agama orang lain.
Penulis ialah Presiden Persatuan Peguam-Peguam Muslim Malaysia dan boleh dihubungi melalui e-mel di zainul.rijal@abubakar.my
Ketua Hakim Syarie Kelantan, Datuk Daud Mohammad, berkata satu kajian perlu dibuat berhubung keputusan Mahkamah Tinggi Sivil Kuala Lumpur membenarkan seorang peguam bukan Islam mendapatkan semakan kehakiman bagi membolehkannya menjadi peguam syarie.
Katanya, ini kerana Enakmen Pentadbiran Mahkamah Syariah Negeri Kelantan yang dikuatkuasakan sejak 1982 dan enakmen pentadbiran Mahkamah Syariah yang digunapakai oleh semua negeri sekarang tidak membenarkan peguam bukan Islam mengendalikan kes yang membabitkan undang-undang syariah.
"Kajian atau penelitian perlu dibuat bagi mendapatkan penjelasan sebenar berhubung perkara itu berdasarkan perundangan dan Perlembagaan Negara.
"Isu membenarkan peguam bukan Islam mengendalikan kes-kes yang membabitkan mahkamah syariah, adalah sesuatu yang agak luar biasa," katanya di Kota Bharu, hari ini.
Beliau mengulas mengenai seorang peguam wanita yang bukan beragama Islam memperoleh kebenaran dari Mahkamah Tinggi Sivil di Kuala Lumpur Jumaat lalu dalam usaha awalnya menjadi seorang peguam syarie di Wilayah Persekutuan.
Hakim Datuk Mohd Zawawi Salleh membenarkan Victoria Jayaseele Martin mendapatkan semakan kehakiman untuk satu perintah mandamus (untuk memaksa kerajaan mematuhi perintah mahkamah) bagi mendesak Majlis Agama Islam Wilayah Persekutuan (MAIWP) menerimanya sebagai peguam syarie tanpa mengambil kira beliau bukan orang Islam.
Sehubungan itu, Daud meminta pihak yang tidak memahami undang-undang supaya tidak mempersoalkan perkara ini sehingga menimbulkan isu kontroversi kerana ia membabitkan undang-undang.
Seorang peguam wanita yang bukan beragama Islam, Victoria Jayaseelee Martin, hari ini memperolehi kebenaran Mahkamah Tinggi Sivil Kuala Lumpur bagi mendapatkan semakan kehakiman untuk beliau berkhidmat sebagai peguam di Mahkamah Syariah Kuala Lumpur.
Hakim Datuk Mohd Zawawi Salleh memberi kebenaran kepada permohonan untuk suatu perintah bagi mendesak Majlis Agama Islam Wilayah Persekutuan menerima masuk Victoria sebagai peguam syarie.
Ini adalah kes pertama di Kuala Lumpur apabila seorang peguam bukan Islam diberi kebenaran untuk mencabar bahawa hanya peguam yang beragama Islam sahaja boleh bekerja sebagai peguam di Mahkamah Syariah.
Hakim Zawawi yang membenarkan permohonan itu menolak bantahan yang dikemukakan oleh MAIWP.
Victoria (atas, kanan) mendapat kelulusannya pada tahun 2004 daripada Universiti Islam Antrabangsa dan berkata beliau ingin menjadi peguam syarie demi kepentingan keadilan.
Di Wilayah Persekutuan, Kuala Lumpur, syarat sebelum seseorang boleh menjadi peguam syarie adalah dia mesti merupakan seorang Islam.
Di negeri-negeri lain, bukan Islam dibenarkan menjadi peguam syarie.
Bagaimanapun, Selangor baru-baru menarik balik kekecualian itu dan hanya peguam Islam yang dibenarkan di mahkamah syariah di negeri itu.
Victoria diwakili oleh peguam Ranjit Singh, manakala pendakwa kanan persekutuan, Nadia Hanim Mohd Tajuddin mewakili MAIWP.
Victoria, yang mempe
roleh Diploma dalam Undang-undang dan Amalan Syariah (DSLP) pada 2004 dari Universiti Islam Antarabangsa Malaysia, mengambil tindakan undang-undang di Mahkamah Sivil selepas permohonanya sebagai peguam syarie ditolak MAIWP Islam melalui jawatankuasa peguam syarie.
Beliau berkata melalui sepucuk surat bertarikh 6 April, 2006, beliau menghantar permohonan tetapi MAIWP memaklumkan beliau bahawa permohonannya sedang diproses.
Selepas lebih tiga tahun, tiada jawapan daripada MAIWP berhubung permohonannya.
Katanya melalui sepucuk surat bertarikh 4 Ogos, 2009 beliau memohon semula sebagai peguam syarie tetapi MAIWP melalui jawatankuasa peguam syarie melalui sepucuk surat bertarikh 9 Sept, 2009 menolak permohonannya atas alasan bahawa beliau bukan Islam.
Beliau kemudian memfailkan permohonan kebenaran pada 23 Oktober tahun lalu yang antara lain untuk satu perintah certiorari untuk membatalkan keputusan MAIWP kerana menolak permohonannya untuk diterima sebagai peguam syarie di Mahkamah Syariah Kuala Lumpur.
Victoria juga mahukan satu pengisytiharan bahawa Kaedah 10 daripada Rukun Peguam Syarie 1993, yang memberi mandat bahawa orang Islam sahaja boleh diterima sebagai peguam syarie adalah ultra vires kepada Akta Pentadbiran Undang-undang Islam (Wilayah Persekutuan) 1993.
Beliau juga menuntut satu pengisytiharan bahawa di bawah kaedah yang sama, yang memberi mandat bahawa hanya orang Islam diterima sebagai peguam syarie, adalah bertentangan dengan Artikel 8(1), 8(2), 5 dan 10(1) Perlembagaan Persekutuan.
Peguamnya, Ranjit Singh memberitahu pemberita bahawa hakim menolak hujahan MAIWP bahawa hanya Mahkamah Syariah mempunyai bidang kuasa bagi mendengar permohonan anak guamnya berhubung permohonan menjadi peguam syarie.
Katanya beliau memaklumkan hakim bahawa mahkamah sivil mempunyai bidang kuasa untuk menangani perkara itu.
Ranjit berkata hakim juga menolak hujahan MAIWP bahawa jika Victoria tidak berpuas hati dengan keputusan Jawatankuasa Majlis Agama, beliau boleh membuat rayuan dengan majlis itu.
Seks bebas punca penyakit HIV/Aids menular dalam masyarakat
SEKS bebas dan jenayah seksual di kalangan pelajar kini semakin menular dan membimbangkan kita terutama pelajar di kawasan bandar. Gejala ini terus menular dan ada remaja yang begitu berani mempraktikkannya di sekolah. Apa yang menyedihkan kita ialah pembabitan mereka mula dikesan seawal usia 13 tahun ketika berada di Tingkatan Satu dan Dua.
Kepelbagaian masalah sosial mula berlaku dan tidak mustahil gejala ini berlanjutan sehingga ada yang sanggup menjadi pelacur apabila dewasa. Dalam kita membincangkan berkaitan dengan pelacuran ini, secara tidak langsung kita tidak dapat lari daripada membincangkan persoalan zina yang makin berleluasa di kalangan umat Islam kebelakangan ini.
Justeru, untuk membendung permasalahan seperti ini daripada terus berleluasa, maka jalan yang membuang ruang ke arah perlakuan zina ini harus ditutup serapat-rapatnya.
Hal ini dijelaskan oleh Allah di dalam firmannya di dalam surah Al-Isra (17) ayat 32 yang bermaksud “Dan janganlah kamu mendekati zina, sesungguhnya zina itu adalah suatu perbuatan keji dan suatu jalan yang buruk”.
Ayat di atas secara jelas menyentuh mengenai zina dan umat Islam dilarang melakukan zina kerana kesannya dalam masyarakat amat buruk, bukan saja kepada individu terbabit malah masyarakat kerana memberi impak kepada keturunan selain boleh mengundang kepada jenayah lain seperti membunuh serta pembuangan bayi.
Di negara kita, perlakuan kesalahan zina ini adalah terbatas. Oleh kerana keterbatasan pelaksanaan hukum syarak dalam ruang lingkup negara Malaysia, maka kesalahan zina lebih dikenali dengan persetubuhan luar nikah dalam Akta Kesalahan Jenayah Syariah Wilayah-Wilayah Persekutuan 1997 di dalam Seksyen 23 manakala di Selangor pula di dalam Seksyen 25 Enakmen Jenayah Syariah (Selangor) 1995.
Sebaliknya, aktiviti pelacuran membabitkan pelacur yang menjalankan kegiatan mereka atas dasar kehendak mereka sendiri dengan alasan untuk mencari duit lebih atau sekadar berseronok. Ada juga pelacuran ini disebabkan oleh paksaan pihak ketiga sama ada pihak suami atau di pihak bapa.
Pelacuran adalah satu kesalahan dan ini merujuk kepada Seksyen 23 Enakmen Jenayah Syariah (Negeri Selangor) 1995 yang memperuntukkan:
Mana-mana orang perempuan yang melacurkan dirinya adalah melakukan suatu kesalahan dan apabila disabitkan boleh didenda tidak melebihi RM5,000 atau dipenjarakan selama tempoh tidak melebihi tiga tahun atau disebat tidak melebihi enam sebatan atau dihukum dengan mana-mana kombinasi hukuman itu; dan
Mana-mana orang yang melacurkan isterinya atau anaknya atau kanak-kanak dalam peliharaannya; atau menyebabkan atau membenarkan isterinya atau anaknya atau kanak-kanak dalam peliharaannya melacurkan diri.
Perbuatan itu melakukan suatu kesalahan dan apabila disabitkan boleh didenda tidak melebihi tiga tahun atau disebat tidak melebihi enam sebatan atau dihukum dengan mana-mana kombinasi hukuman itu.
Pelacuran juga kebiasaannya dipelopori oleh bapa ayam atau ibu ayam yang menjalankan aktiviti memperdagangkan tubuh manusia secara paksaan. Wanita asing dan bawah umur selalu menjadi mangsa kepada bapa dan ibu ayam ini kerana sikap naif dan mudah terpedaya dengan janji manis mereka. Kesalahan ini diperuntukkan dalam undang-undang merujuk kepada Seksyen 24 Enakmen Jenayah Syariah (Negeri Selangor) 1995 iaitu:
“Mana-mana orang yang bertindak sebagai muncikari adalah melakukan suatu kesalahan dan apabila disabitkan boleh didenda tidak melebihi RM5,000 atau dipenjarakan selama tempoh tidak melebihi tiga tahun atau disebat tidak melebihi enam sebatan atau dihukum dengan mana-mana kombinasi hukuman itu.
Pelacuran dalam Islam adalah haram hukumnya dan berdosa besar. Islam juga melarang berkahwin dengan pelacur: Dalam hal ini ada suatu riwayat yang diceritakan oleh Murtsid dari Abu Murtsid, bahawa dia minta izin kepada Nabi untuk kahwin dengan pelacur yang dimulainya perhubungan ini sejak zaman jahiliah.
Namanya Anaq. Nabi tidak menjawabnya sehingga turunlah ayat yang berbunyi: “Lelaki tukang zina tidak (boleh) kahwin, melainkan dengan perempuan penzina dan musyrik, dan perempuan penzina tidak (boleh) kahwin melainkan dengan lelaki penzina atau musyrik. Yang demikian diharamkan atas orang-orang mukmin. (al-Quran Surah An-Nur:3). Dan Baginda bacakan ayat itu dan berkata: “Jangan kamu kahwin dengan dia" (hadis riwayat Abu Daud,An-Nasa'i dan Tarmizi).
Jelaslah bahawa aktiviti pelacuran adalah satu aktiviti dilarang oleh agama dan undang-udang syariah itu sendiri. Aktiviti ini juga terkeluar daripada norma masyarakat sesebuah negara dan ia mendatangkan kesan buruk.
Kesan daripada aktiviti pelacuran jugalah menyebabkan penyakit berbahaya seperti HIV/Aids menular di dalam masyarakat. Selain itu juga peningkatan kes pembuangan anak juga secara tidak langsung kesan daripada aktiviti pelacuran ini. Golongan masyarakat terutama remaja harus sedar buruknya aktiviti pelacuran ini.
Undang-undang adalah suatu bentuk sekatan untuk tujuan mendidik tetapi nilai agama adalah penting dalam diri untuk menjauhi segala perlakuan buruk terutama perzinaan. Tanpa perzinaan tiada pelacuran.
Penulis ialah Presiden Persatuan Peguam Syarie Malaysia
Isu: Peringanan Hukuman terhadap Kartika Sari Dewi Sukharnor
Untuk Siaran Semua Media
PERSATUAN PEGUAM-PEGUAM MUSLIM MALAYSIA (PPMM) menzahirkan perasaan amat dukacita dengan titah Kebawah Duli Yang Maha Mulia Sultan Pahang selaku Ketua Agama Islam Negeri Pahang yang telah berkenan memutuskan bahawa sebagai ganti kepada hukuman sebat Kartika Sari Dewi Sukharnor dititah perintah supaya menjalankan kerja khidmat kemasyarakatan di Rumah Kanak-Kanak Tengku Ampuan Fatimah, Kuantan di alamat Jalan Tengku Muhammad, 25050 Kuantan selama 3 minggu mulai 2 April 2010.
Titah perintah ini langsung tidak mengambil kira hasrat dan kemahuan Kartika yang mahu disebat secara syarie atas kesalahan yang dilakukan sendiri olehnya. Kartika juga telah menghadapi pelbagai tekanan supaya merayu terhadap hukuman sebatan syarie tetapi masih cekal mahukan undang-undang Islam dilaksana ke atasnya.
PPMM yang mewakili lebih seribu ahli yang berkelulusan undang-undang dan syariah khuatir titah perintah ini tidak mempunyai keabsahannya di sisi undang-undang kerana walaupun bertindak sebagai Ketua Agama Negeri KDYMM Sultan Pahang seharusnya mempertahankan undang-undang Islam serta memperkukuhkan institusi mahkamah syariah. Hak dan kuasa sebagai Ketua Agama hendaklah dijalankan mengikut hukum agama itu sendiri.
Di samping itu pula undang-undang Islam telah menetapkan secara definitif hukuman bagi kesalahan meminum arak. Walaupun sebatan syarie sebanyak enam kali itu tidak mencapai jumlah yang ditetapkan oleh hukum syarak, namun ianya hendaklah dilaksanakan juga kerana ia lebih hampir kepada Hukum Syarak.
PPMM juga musykil peringanan hukuman tersebut dikatakan atas faktor kemanusiaan sedangkan hukuman tersebut sendiri adalah amat ringan dan mempunyai falsafahnya yang tersendiri. Sebatan syariah amat berbeza dengan sebatan sivil yang mencedera dan menzalimi pesalah. Sebatan syariah lebih bersifat mendidik sebagaimana bapa mendidik anaknya.
Undang-Undang yang telah diluluskan oleh Dewan Undangan Negeri dan diampuni pekenan oleh DYMM Sultan memperuntukkan kaedah peringanan hukuman bagi pesalah syariah. Peringanan hukuman bagi kesalahan syariah pula hendaklah dibuat atas nasihat Mufti. Mufti pula bertanggungjawab menasihati DYMM Sultan berdasarkan Hukum Syarak. Dalam hal yang demikian PPMM tidak dapat menggarap peruntukan yang manakah terpakai kepada peringanan hukuman kepada kerja kebajikan ini.
PPMM juga menyelar ahli-ahli politik termasuklah menteri-menteri, ketua pembangkang dan NGO-NGO lain yang membelakangkan undang-undang Islam dalam pendirian mereka demi mengaut keuntungan politik atau populariti dalam isu ini.
PPMM menegaskan setiap undang-undang yang ditetapkan oleh Allah itu mempunyai falsafahnya yang tersendiri dan kadang-kadang menjangkaui logik akal manusia. Oleh itu, kita tidak boleh menggunakan akal fikiran sendiri bagi menandingi ketetapan Allah itu.
Arahan ditarik balik selepas pasangan bernikah semula
KOTA BHARU: Mahkamah Tinggi Syariah Kota Bharu semalam, membatalkan perintah mufarakah yang dikeluarkan terhadap pasangan bekas Ketua Penerangan Dewan Pemuda Pas Kelantan, Dr Rosli Allani Abd Kadir, 35 dan isteri keduanya, Ilyani Mohd Noor, 30, sejak 9 November tahun lalu.
Perintah membatalkan mufarakah diputuskan Hakim Syarie, Mohd Yusof Awang, selepas mendengar hujah peguam bela, Mohd Zaki Zainal Abidin, yang mewakili bapa mentua Dr Rosli Allani, Mohd Noor Che Man, 58, selaku plaintif, manakala pasangan itu diwakili peguam Mustafa Kamal Mat Hassan.
Ketika mengumumkan keputusan itu, Mohd Yusof berhujah, selepas meneliti afidavit sokongan yang difailkan peguam defendan dan plaintif, beliau berpuas hati dengan tuntutan plaintif membatalkan perkahwinan pasangan itu sebelum ini kerana mereka dinikahkan oleh wali hakim yang tidak sah.
"Dari surat ini, jelas menunjukkan defendan satu dan kedua dinikahkan jurunikah sindiket. Saya berpendapat tuntutan Mohd Noor sebagai plaintif telah terjawab dan selesai.
"Defendan satu dan kedua berkahwin semula pada 22 Disember 2009, sekali gus perbicaraan kes induk pertama tidak lagi praktikal dan tidak bermakna lagi. Jika tuntutan diteruskan, hanya akan merugikan masa.
"Defendan sudah mengaku kesalahan mereka yang terdahulu dan hujah peguam plaintif yang memohon bahawa defendan mahu melarikan diri dan mengelak didenda selepas melanggar perintah mahkamah (mufarakah), tidak lagi dapat diterima," katanya yang mendengar kes ini mengikut Seksyen 9(2)(1) Enakmen Pentadbiran Mahkamah Syariah Negeri Kelantan Tahun 1982.
Berikutan itu, Mohd Yusof mengumumkan persetujuan mahkamah terhadap permohonan defendan membatalkan perbicaraan kes induk dan dibenar mendaftar perkahwinan baru semula selain memutuskan perintah mufarakah dibatalkan dan pasangan itu dibenar meneruskan perkahwinan mereka yang dibuat di Pattani, Thailand.
Sebelum ini, Dr Rosli Allani memfailkan permohonan membatalkan perintah mufarakah dikeluarkan terhadap beliau dan isteri keduanya oleh Mahkamah Tinggi Syariah Kota Bharu atas alasan sudah berkahwin semula di Thailand pada 22 Disember 2009. Tindakan itu dibantah Mohd Noor yang menyifatkan pasangan terbabit berbuat demikian bagi mengelak dikenakan tindakan mahkamah kerana melanggar perintah mufarakah.
Mohd Zaki berkata, pihaknya akan menfailkan rayuan di Mahkamah Rayuan Tinggi Syariah Kota Bharu.
Sementara itu, Dr Rosli Allani ketika dihubungi, melahirkan rasa syukur terhadap keputusan mahkamah yang memihak kepadanya semalam.
Katanya, pengalaman itu menjadi pengajaran pahit namun memberi makna kepada mereka sebagai pasangan suami isteri apabila perkahwinannya sebelum ini yang dijalankan menggunakan wali yang tidak sah menjadi isu dan mendapat liputan meluas media tempatan.
Muta’ah berasal dari kalimah Bahasa Arab iaitu al-Mataa’ yang membawa maksud perkara yang menyukakan hati dan boleh dimanfaatkan. Dari segi syarak ialah pemberian harta yang diwajibkan ke atas suami untuk diserahkan kepada isteri setelah berpisah ( bercerai ) dengan syarat-syarat tertentu.
Mengikut Tafsiran Akta Undang-Undang Keluarga Islam ( Wilayah Persekutuan ) 1984, “ muta’ah “ bererti bayaran saguhati yang diberi dari segi Hukum Syara’ kepada isteri yang dicerai “.
Kamus Dewan, edisi ketiga, terbitan Dewan Bahasa dan Pustaka, Cetakan Tahun 2002, halaman 913 pula menyatakan erti muta’ah ialah pemberian suami ( tidak diwajibkan kepada isteri setelah diceraikan, manakala “kahwin mutaah” adalah kahwin kontrak atau sementara ( yang dibenarkan pada peringkat awal perkembangan Islam, tetapi kemudiannya diharamkan).
Apa yang hendak kita perbincangkan di sini, bukan kahwin kontrak tetapi, adalah muta’ah dari sudut pemberian @ sagu hati suami kepada bekas isteri selepas diceraikan untuk mengurangkan tekanan perasaan isteri dan sebagai bayaran gantian kesepian isteri oleh sebab perceraian yang berlaku antara mereka berdua.
Dalil wajib memberi muta’ah kepada mereka seperti firman Allah Ta’ala dalam surah al-Baqarah ( surah 1: ayat 236 )
Mafhumnya :
“ Dan tidaklah kamu bersalah ( dan tidaklah kamu menanggung bayaran mas kahwin / mahar) jika kamu menceraikan isteri-isteri kamu sebelum kamu sentuh ( bercampur ) dengan mereka atau ( sebelum ) kamu menetapkan mas kahwin untuk mereka, walaupun demikian, hendaklah kamu memberi muta’ah ( pemberian sagu hati ) kepada mereka ( yang diceraikan itu ) Iaitu : Suami yang senang ( hendaklah memberi sagu hati itu ) mengikut ukuran kemampuannya: dan suami yang susah pula menurut ukuran kemampuannya, sebagai pemberian sagu hati menurut yang patut, lagi menjadi satu kewajipan atas orang-orang ( yang mahu ) berbuat kebaikan”.
Dalil kedua dalam al-Quran, surah al-Baqarah ayat 241:
Mafhumnya:
“Dan isteri-isteri yang diceraikan, berhak mendapat muta’ah ( pemberian sagu hati ) dengan cara yang patut, sebagai satu tanggungan yang wajib atas orang-orang yang bertaqwa”.
2. GOLONGAN YANG BERHAK
Pemberian muta’ah wajib diberi oleh suami kepada bekas isteri dalam keadaan berikut :-
a) Apabila diceraikan selepas berlaku persetubuhan.
b) Isteri diceraikan sebelum disetubuhi dan mas kahwin pula tidak disebutkan semasa akad nikah.
c) Jika isteri dihukumkan supaya berpisah dengan suaminya ( perpisahan disebabkan oleh suami seperti dia murtad atau meli’an / menuduh isteri berzina. Perpisahan itu berlaku selepas persetubuhan atau sebelum persetubuhan dengan syarat mas kahwin tidak disebut dalam akad ).
Sekiranya isteri diceraikan sebelum persetubuhan dan mas kahwinnya disebut dalam akad nikah, isteri tidak berhak mendapat muta’ah. Ini kerana dia belum mendapat separuh daripada mas kahwin, sedangkan dia masih belum memberikan apa-apa khidmat kepada suaminya. Jika perceraiannya berlaku disebabkan oleh isteri seperti isteri murtad, perceraian secara khuluk ( tebus talak ) dan nusuz, isteri tidak berhak mendapat apa-apa. Walau bagaimanpun bagi kes isteri yang pernah disetubuhi, sekalipun perceraian itu berpunca daripada isteri sendiri tidaklah gugur haknya untuk mendapat mahar sepenuhnya.
3. PEMBERIAN MUTA’AH MENURUT ENAKMEN KELARGA ISLAM
Mengikut peruntukan dalam Akta Undang-Undang Keluarga Islam ( Wilayah Persekutuan ) 1984 ( Akta 303 ), di bawah seksyen 56 dalam tajuk muta’ah atau pemberian sagu hati kepada perempuan yang diceraikan tanpa sebab yang patut berbunyi seperti berikut : “ selain dari haknya memohon nafkah, seseorang perempuan yang telah diceraikan tanpa sebab yang patut oleh suaminya boleh memohon muta’ah atau pemberian sagu hati kepada mahkamah dan mahkamah boleh selepas mendengar pihak-pihak itu dan apabila berpuas hati bahawa perempuan itu telah diceraikan tanpa sebab yang patut, memerintahkan suami membayar sejumlah wang yang wajar dan patut mengikut Hukum Syarak. “
Permohonan untuk menuntut muta’ah perlu dibuat oleh isteri kepada mahkamah sekali dengan proses perceraian, tuntutan nafkah edah dan nafkah anak-anak. Pemberian muta’ah boleh dibuat dengan membuat bayaran sekali sahaja, berbeza dengan bayaran nafkah edah yang dibayar selama tempoh edah, begitu juga nafkah anak-anak yang berterusan sehingga anak-anak mencapai umur baligh.
4. KADAR MUTA’AH:
Penentuan kadar muta’ah, boleh dibuat atas persetujuan kedua-dua suami dan isteri dengan kadar tertentu atau sebaliknya, sekiranya mereka bersetuju dengan kadar harta yang tertentu, sama ada sedikit atau banyak kadar itulah yang diterima oleh isteri. Muta’ah itu sah berdasarkan kepada apa yang dipersetujui.
Jika mereka berselisih pendapat dalam menentukan kadarnya, kadhi ( hakim ) berhak menetapkannya berdasarkan keadaan mereka berdua, kedudukan kewangan suami, keturunan isteri dan sifat-sifatnya. Ini disandarkan kepada ayat al-Quran, surah al-Baqarah : 236 yang bermaksud :
“ Hendaklah kamu memberikan muta’ah ( pemberian sagu hati ) kepada mereka ( yang diceraikan itu ). Iaitu suami yang senang (hendakalah memberi sagu hati itu) menurut ukuran kemampunnya, dan suami yang susah pula menurut ukuran kemampuannya”.
Kadar muta’ah yang digalakkan ialah tidak kurang daripada 30 dirham atau yang senilai dengannya, dan tidak melebihi separuh daripada kadar mahar misil ( mahar yang munasabah ) Mahar misil biasanya diqiaskan kepada mahar perempuan yang setanding dengannya daripada kerabatnya sendiri seperti saudara perempuannya yang seibu sebapa atau sebapa atau ibu saudaranya. Perkara-perkara lain juga perlu diambil kira dalam menentukan kadar mahar misil itu termasuklah segi kecantikan, kekayaan dan tempat: kerana mahar tidak sama antara negeri-negeri. Masing-masing mempunyai adat dan tradisi yang tersendiri. Begitu juga status perempuan kerana menurut kebiasan, gadis lebih digemari atau diingini daripada janda. Demikian juga kematangan akal fikiran, keagamaan, keluhuran budi, pengetahuan, adab kesopan dan sebagainya.
Tidak semestinya disamakan betul-betul antara dua orang perempuan yang dikira setanding dalam segenap segi: cukup dengan persamaan yang hampir ternyata tiada jurang perbezaan yang jauh. Ini terserah kepada budi bicara pihak-pihak yang berkenaan di dalam keluarga dan masyarakat.
Menurut Mahzab Syafie, tidak ada penetapan kadar muta’ah, sekurang-kurangnya ialah apa jua yang ada nilai dan tiada pementuan kadar maksimumnya. Jika kedua-dua suami isteri bersetuju pada sesuatu kadar maka itulah yang sebaik-baiknya. Jika tidak, hendaklah di tentukan oleh kadhi ( mahkamah ) menurut kedudukan kedua-duanya. Kadar muta’ah itu disunatkan jangan terkurang daripada tiga puluh dirham dan jangan pula sampai kepada had separuh mahar ( mas kahwin ).
6. KESIMPULAN:
Sebagai kesimpulan daripada perbincangan ini dapatlah kita fahami bahawa muta’ah ialah pemberian sagu hati kepada isteri setelah berlaku perceraian, bagi tujuan meringankan bebanan dan kesusahan disebabkan perpisahan dan mengubati perasaan sakit hati serta rasa benci yang memuncak hasil daripada perceraian tersebut.
Pemberian muta’ah sebaik-baiknya dibuat atas kemampuan dan kesanggupan kedua-dua pihak dan persetujuan mahkamah. Perlu difahami mahkamah bukan medan membuka keburukan suami atau isteri,
tetapi merupakan tempat mendapat keadilan bersama .
2. Tafsir Pimpinan ar-Rahman Kepada Pengertian al-Quran (Edisi Rumi), Bahagian Hal Ehwal Islam, Jabatan Perdana Menteri, cetakan kelima Tahun 1992.
3. Kamus Dewan, Dewan Bahasa dan Pustaka, Kuala Lumpur, Edisi Ketiga Tahun 2002.
4. Kitab Fikah Mahzab Syafie- Bab Undang-Undang Kekelurgaan oleh Dr. Musfafa al-Khin, Dr. Mustofa al-Bugho dan Ali asy-Syarbaji, Pustaka salam Sendirian Berhad - Cetakan 1, Tahun 2002.
5. Asas Kefahaman Islam ( Bahasan empat mahzab: Syafie, Hanafi, Maliki dan Hambali ) oleh Hassan Salleh, Dewan Bahasa dan Pustaka, Kuala Lumpur, Tahun 1992.
6. Akta Undang-Undang Keluarga Islam Wilayah Persekutuan 1984 ( Akta 303 ) International Law Book Services, Tahun 1995.
Berita Harian 26 Ogos 2009 Oleh Mohamad Isa Abd Ralip Rakyat tidak wajar persoal hukuman sebat terhadap Kartika POLEMIK berkaitan sebatan terhadap Kartika Sari Dewi Shukarno, masih berlarutan. Wanita itu didakwa mengikut Seksyen 136 Enakmen Pentadbiran Agama Islam dan Adat Resam Melayu Pahang 1982 dan dihukum mengikut Seksyen 4 Enakmen Pentadbiran Agama Islam dan Adat Resam Melayu Pahang (Pindaan) 1987.
Sebelum ini media serta pelbagai pihak termasuk pertubuhan bukan kerajaan (NGO) membantah tindakan berani Hakim Syarie, Datuk Abdul Rahman Yunus menjatuhkan hukuman itu selepas tertuduh mengaku bersalah meminum arak di Hotel Legend, Cherating, Kuantan, tahun lalu. Mereka mengkritik bagaimana seorang yang wanita boleh dikenakan sebatan sedangkan di dalam peruntukan undang-undang sivil tidak memperuntukkan hukuman sebatan terhadap wanita kerana ia didakwa sebagai suatu tindakan zalim kerana menganiaya wanita.
Malah, lebih drastik lagi mereka tanpa segan silu mendesak kerajaan menyemak semula hukuman sebat sebagai satu bentuk hukuman dikeluarkan mahkamah syariah. Mereka menyatakan hukuman sebat ke atas wanita bukan saja satu bentuk diskriminasi terhadap wanita Malaysia, malah mencabuli jaminan perlembagaan berhubung hak kesamaan. Mereka mendakwa lagi menyebat wanita mengikut peraturan Kesalahan Jenayah Syariah bercanggah dengan undang-undang sivil yang tidak menghukum sedemikian ke atas wanita dan lelaki yang berumur seperti diperuntukkan mengikut Seksyen 289 Kanun Acara Jenayah.
Walau apapun pandangan orang ramai, Hakim Abdul Rahman dalam penghakimannya berkata, hukuman itu selaras dengan undang-undang yang harus dijatuhkan bagi menginsafkan tertuduh supaya orang ramai turut sama menjauhi arak.
“Hukuman diberikan untuk menghindar orang lain daripada meminum arak yang jelas (menjadi) ibu kepada segala kesalahan. Apabila minum arak, ia akan menyebabkan seseorang itu hilang akal dan melakukan pelbagai kesalahan,” katanya dalam penghakiman kes itu.
Ironinya, reaksi negatif itu tidak selari dengan langkah diambil Kartika yang insaf dan mahu hukuman sebat enam kali kerana minum arak disegerakan kerana berpendapat tindakannya itu mampu memberikan pengajaran berkesan kepada umat Islam serta kepada dirinya.
Saya tertarik dengan kenyataan Timbalan Ketua Pengarah Institut Kefahaman Islam Malaysia (Ikim), Prof Datuk Dr Zaleha Kamaruddin yang menyatakan kes Kartika ini mempunyai pengajaran dan patut dijadikan teladan. Beliau menyatakan masyarakat tidak sepatutnya bercakap mengenai apa hukuman dan siapa dihukum sebaliknya mengapa hukuman itu dilaksanakan pihak berkuasa. Ramai yang masih tidak menyedari minum arak itu suatu dosa besar, malah menjadi ibu bagi segala maksiat yang sepatutnya dijauhi.
Kecoh berkaitan dengan kes Kartika ini tidak terhenti begitu saja, mahkamah syariah sekali lagi dikritik kerana mengeluarkan perintah waran tangkap terhadap Kartika untuk hukuman dilaksanakan terhadap beliau seperti dilaporkan sesetengah akhbar. Hakikatnya bukan waran tangkap dikeluarkan, sebaliknya pihak pendakwa Syarie memohon mahkamah untuk mengeluarkan waran tahanan terhadap Kartika bagi dilaksanakan hukuman sebatan selepas tempoh rayuan hukuman yang diberikan kepada Kartika tamat.
Tindakan sesetengah pihak mencampuri urusan mahkamah syariah yang dalam bidang kuasa negeri, amat dikesali. Tidak sewajarnya mahkamah syariah dikritik apatah lagi keputusan itu dikeluarkan Hakim Syarie, seolah-oleh apa saja perintah mahkamah syariah boleh dikritik oleh sesiapa saja tanpa menghiraukan prinsip kebebasan kehakiman. Pihak terbabit dan yang tidak berpuas hati dengan keputusan mahkamah boleh membuat rayuan atau semakan kepada Mahkamah yang lebih tinggi dan bukannya membuat kenyataan mengelirukan serta mengundang reaksi negatif orang ramai terhadap mahkamah syariah.
Semua pihak sewajarnya berlapang dada dengan keputusan Mahkamah Tinggi Syariah Kuantan tanpa perlu mempersoalkan serta disensasikan kerana keputusan dibuat bersandarkan kepada bidang kuasa ditetapkan. Undang-undang memberikan ruang sekiranya sesuatu penghakiman seseorang hakim itu tidak tepat atau berlawanan dengan peruntukan diselesaikan melalui perundangan, bukannya membuat sebarang kritikan pedas di dalam media ataupun membuat sebarang tindakan di luar batasan undang-undang.
Ia menjadi tidak adil bagi hakim yang membuat keputusan serta mahkamah sendiri kerana hakim terikat dengan etikanya sendiri dengan tidak boleh menjelaskan keadaan sebenar undang-undang di dalam media. Kita kena ingat sebarang komen atau kritikan terhadap keputusan hakim boleh diambil tindakan menghina mahkamah tanpa mengira ia mahkamah sivil atau syariah. Mahkamah syariah wajar dimartabatkan kerana ia adalah syiar serta nadi keadilan bagi umat Islam dan tidak wajar diperlekehkan oleh orang Islam atau bukan Islam.
Keputusan Mahkamah Tinggi Syariah Kuantan bukti Islam serius cegah kemungkaran MASIH ramai yang tidak faham mesej yang disampaikan hakim syarie, menjatuhkan hukuman maksimum denda RM5,000 dan enam kali sebatan rotan terhadap model sambilan, Kartika Sari Dewi Shukarnor, 32, baru-baru ini.
Kesalahan itu disabitkan mengikut Seksyen 136 Enakmen Pentadbiran Agama Islam dan Adat Resam Melayu Pahang 1982 dan dihukum mengikut Seksyen 4 Enakmen Pentadbiran Agama Islam dan Adat Resam Melayu Pahang (Pindaan) 1987.
Tindakan Hakim Syarie, Datuk Abdul Rahman Yunus menjatuhkan hukuman itu selepas wanita terbabit mengaku bersalah meminum arak di Hotel Legend Cherating, tahun lalu, adalah wajar hingga disifatkan oleh Mufti Perak, Tan Sri Harussani Zakaria sebagai tindakan berani dan tepat berdasarkan hukum syariah.
Hakikatnya, keputusan Mahkamah Tinggi Syariah Kuantan itu mampu membuka mata banyak pihak bahawa Islam serius dalam kerja mencegah kemungkaran. Kalau dulu pesalah yang disabitkan kesalahan sekadar menerima hukuman ringan bagaikan melepaskan batok di tangga. Kini mereka yang terbabit menimbang dengan mata akhirat dan akur pentingnya walaupun kita tidak syarie sepenuhnya, sekurang-kurangnya segala ruang yang ada diguna semaksimum mungkin agar umat Islam berkejar-kejar mengerjakan amalan baik dan benci serta meninggalkan segala bentuk maksiat dan kemungkaran.
Menurut rekod pada Januari lalu, mahkamah sama menjatuhkan hukuman sama ke atas satu pasangan yang melakukan kesalahan sama tetapi kes model sambilan ini adalah kes bagi kali ketiga. Setiap kali hakim itu menjatuhkan hukuman penjara kepada pesalah yang sama, terdengar suara sumbang membantah akan keputusannya atas alasan yang pelbagai termasuk mencabuli jaminan perlembagaan.
Hakikatnya sebarang bentuk hukuman sama ada denda, sebatan atau penjara, semuanya hendaklah dalam bentuk untuk memberi pengajaran kepada pesalah, bukannya untuk mendera atau menyebabkan kecederaan kepada pesalah. Prinsip hukuman di dalam Islam adalah untuk memberi pengajaran kepada pesalah dan khalayak supaya menginsafi perbuatan itu. Tanpa kita sedari hari ini masyarakat umum diberikan kefahaman yang salah berkaitan pelaksanaan sebatan ke atas pesalah itu dilakukan dengan menyamakan dengan pesalah jenayah lain di dalam undang-undang jenayah sivil. Masyarakat umum mengetahui bagaimana hukuman sebat dilakukan ke atas pesalah jenayah sivil seperti kes pengedaran dadah, rogol, liwat dan sebagainya.
Bagi pesalah sivil hukuman sebat adalah satu hukuman yang amat menyakitkan. Ini kerana sebatan itu akan mengakibatkan luka luar dan dalam. Ia mengambil masa lebih sebulan untuk sembuh keseluruhan. Parutnya akan kekal selama-lamanya. Kesakitannya dikatakan amat sakit, berdenyut-denyut ke seluruh tubuh. Pada malam hari pesalah terpaksa tidur dalam keadaan meniarap untuk mengelak kesakitan.
Persoalannya adakah hukuman sebat di mahkamah syariah dilakukan dengan kaedah sama dengan mahkamah sivil? Inilah persoalan yang timbul berkaitan hukuman sebat ini yang dianggap sebagai hukuman mahkamah sivil sehingga memberi tanggapan buruk kepada mahkamah syariah apatah lagi pesalahnya adalah wanita.
Oleh itu, mahkamah syariah dikatakan menindas serta menzalimi wanita dengan membezakan kesalahan pesalah sivil yang mengecualikan hukuman sebatan terhadap orang tua dan wanita. Hakikatnya di mahkamah syariah, sebatan dilakukan dengan kekuatan sederhana dan selepas melakukan satu sebatan, pelaksana hendaklah mengangkat alat sebatan ke atas dan tidak menariknya (melibas). Kebiasaannya sebatan hanya meninggalkan kesan merah dan tidak memudaratkan sehingga mampu memecahkan kulit.
Sewajarnya kita sebagai umat Islam harus sensitif terhadap perkara berkaitan aktiviti yang membabitkan arak ini, bukannya terhadap isu remeh temeh dengan mencampuri sebarang keputusan dikeluarkan mahkamah syariah. Sebarang keputusan mahkamah syariah bersandarkan kepada peruntukan yang dibenarkan oleh Perlembagaan Malaysia di bawah Akta Mahkamah Syariah (Bidang Kuasa Jenayah) 1965 dan Akta Mahkamah Syariah (Bidang Kuasa Jenayah) (Pindaan) 1984 memberikan bidang kuasa kepada mahkamah syariah untuk menjatuhkan hukuman penjara tidak melebihi tiga tahun, denda tidak melebihi RM5,000 atau enam kali sebatan.
Biarpun hukuman ditingkatkan, belum ada kajian atau penulisan yang mengkaji keberkesanan hukuman ini dalam membendung pembabitan masyarakat dalam jenayah syariah. Mengenai hukuman sebat pula, biarpun diperuntukkan terhadap pelbagai kesalahan jenayah syariah, malah kaedah pelaksanaannya juga dinyatakan di dalam Enakmen Prosedur Jenayah Syariah. Sebagai umat Islam sewajarnya kita membendung sebarang bentuk aktiviti membabitkan arak ini yang semakin berleluasa dari semasa ke semasa dengan membiarkan orang Islam terbabit secara langsung dengan aktiviti arak ini sama ada di hotel, di kilang pembuatan arak, kedai serbaneka atau di pasar raya. Harus diingat bahawa bagi kesalahan meminum arak ini, hukuman yang selaras dengan undang-undang harus dijatuhkan bagi menginsafkan pelakunya supaya orang ramai turut sama menjauhi arak.
Selain itu juga hukuman yang diberikan untuk menghindar orang lain daripada meminum arak yang jelas menjadi ibu kepada kesalahan. Apabila minum arak, ia akan menyebabkan seseorang itu hilang akal dan melakukan pelbagai kesalahan. Apa pun kembalilah kita kepada al-Quran dan Hadis. Biarlah Allah dan Rasul yang menjadi ikutan dan penentu kehidupan kita. Sabda Rasulullah SAW yang bermaksud: "Rasulullah SAW melaknat mengenai arak, 10 golongan: yang memerahnya, minta diperahkannya, meminumnya, membawanya, minta dihantarnya, menuangkannya, menjualnya, makan harganya, membelinya, minta dibelikannya." (Hadis riwayat Tarmidzi dan Ibn Majah)
Disediakan oleh Presiden Persatuan Peguam Syarie Malaysia (PGSM), Mohamad Isa Abd Ralip
Islam ambil pendekatan untuk beri pengajaran, kesedaran bahaya arak KEPUTUSAN Mahkamah Tinggi Syariah Kuantan, Isnin lalu menjatuhkan hukuman maksimum enam sebatan dan denda RM5,000 terhadap model sambilan dari Singapura, Kartika Sari Dewi Shukarno, 32, atas kesalahan meminum arak di sebuah resort di Cherating kira-kira jam 11.40 malam pada 11 Julai 2007, mencetuskan kontroversi. Hukuman itu mengundang maklum balas termasuk daripada Menteri Wanita, Keluarga dan Pembangunan Masyarakat, Datuk Seri Shahrizat Abdul Jalil, yang terkejut dengan tindakan hakim menjatuhkan hukuman sebat.
Malah, Ahli Parlimen Titiwangsa, Dr Lo'Lo' Mohd Ghazali juga melahirkan rasa terkejut bahawa hukuman sebat termasuk dalam undang-undang syariah dan menganggap ia sebagai hukuman yang sangat keras. Persoalan yang timbul di sini ialah mengapa perlu disebat. Jika dikenakan sebatan sekalipun, mengapa cuma enam sebatan? Kenapa tidak 40 sebatan iaitu jumlah maksimum yang pernah dilaksanakan Nabi Muhammad SAW dan Abu Bakar as-Siddiq kepada peminum arak? Malah, Khalifah Umar menetapkan hukuman sebanyak 80 sebatan kepada pesalah yang meminum arak.
Bagaimanapun, pensyarah Kuliyyah Undang-undang Ahmad Ibrahim Universiti Islam Antarabangsa Malaysia (UIAM), Dr Zulfakar Ramlee, berkata jumlah hukuman sebat dikenakan itu bukan isu utama sebaliknya masyarakat perlu faham falsafah hukuman. Katanya, tiada siapa berani mengatakan arak itu bagus kerana semua tahu kesan tidak baiknya terhadap kesihatan dan minda manusia. Malah, masyarakat Barat juga mengakui hakikat itu dengan melarang ibu yang mengandung meminum arak. Oleh itu kata beliau, cantiknya Islam sebagai agama fitrah ialah mengambil pendekatan untuk menjaga keselamatan umat dan hukuman sebagai pengajaran supaya masyarakat tidak melakukan perkara yang boleh memudaratkan mereka serta orang lain. "Hukuman enam sebatan itu tidak serius tetapi rasional di sebalik falsafah hukuman lebih penting kerana kita mahu orang sedar keburukan minum arak kepada fikiran dan kesihatan. Lagipun, hukuman sebat ini sudah ada sejak 1994 dan hanya sekarang hakim melaksanakannya.
"Keburukan arak sudah jelas termasuk firman Allah yang menyatakan keburukannya lebih banyak berbanding kebaikan. Jika ada yang menjadikannya isu, mereka mungkin terbawa-bawa perjuangan hak asasi yang menganggap ia sebagai isu peribadi," katanya. Beliau berkata, masyarakat perlu objektif kenapa Parlimen meluluskan peruntukan hukuman sebat dalam Akta Mahkamah Syariah (Bidang Kuasa Jenayah Syariah) 1965 (Pindaan 1984) kerana undang-undang dibuat bukan untuk suka-suka.
Sebenarnya hukuman sebat sesuatu yang biasa di kebanyakan negara Islam termasuk Bangladesh yang menjatuhkan hukuman 202 sebatan terhadap seorang janda dan 101 sebatan kepada lelaki kerana disyaki terbabit dengan aktiviti anti-sosial di sebuah kampung di utara Bangladesh. Hukuman itu mengikut fatwa yang dikeluarkan oleh ketua agama.
Dr Zulfakar berkata, tidak timbul soal zalim atau hukuman yang keras kerana peraturan menetapkan orang yang akan merotan menggunakan alat sebatan dengan kekuatan sederhana serta mengangkat rotan sama paras dengan bahu tidak melebihi kepalanya.
"Hukuman sebat hanya untuk menyedarkan masyarakat dan enam sebatan itu pun tak sakit, hanya untuk pengajaran. Sepatutnya isunya sekarang ialah bukan kenapa ia dilaksanakan tetapi kenapa ia tidak dilaksanakan sedangkan sudah lebih 20 tahun," katanya. Penolong Setiausaha Persatuan Peguam Muslim Malaysia, Zainul Rijal Abu Bakar pula berkata, tidak dinafikan hukuman sebat syariah sering kali menimbulkan polemik di kalangan masyarakat akibat tidak memahami perundangan itu.
"Hukuman itu sering disamakan dengan hukuman sebat dalam undang-undang sivil (jenayah), sama ada dari segi konsep dan pelaksanaannya. Sebab itu walaupun ada peruntukan sebat ia hampir tidak dilaksanakan melainkan di Kelantan," katanya. Beliau berkata, kesalahan jenayah syariah yang membawa hukuman sebat berbeza antara negeri tetapi hukuman dikenakan hanya pada had maksimum enam kali sebatan. Berbeza dengan undang-undang sivil yang memperuntukkan sebat bagi kesalahan serius, hukuman sebat syarie tidak hanya dijatuhkan kepada kesalahan serius termasuk kesalahan berkaitan dengan akhlak, tatasusila dan beberapa kesalahan lain.
Negeri Selangor mempunyai lapan bentuk kesalahan syariah yang memperuntukkan hukuman rotan kepada pesalah iaitu doktrin palsu, mencemarkan tempat ibadat, sumbang mahram, melacurkan isteri, muncikari (bapa ayam), persetubuhan luar nikah, persediaan persetubuhan luar nikah dan persetubuhan bertentangan tabii. Kelantan memperuntukkan kesalahan minum arak selain kesalahan zina, mukadimah zina dan liwat.
Wilayah Persekutuan pula menggunakan istilah Musahaqah, iaitu kesalahan gay dan lesbian, selain kesalahan-kesalahan lain yang hampir sama dengan Selangor. "Semua kesalahan tersebut adalah mengikut budi bicara hakim, sama ada setiap pesalah dijatuhkan hukuman denda, atau rotan atau penjara atau kesemua sekali atau juga mana-mana kombinasi yang dirasakan wajar," katanya.
